Odo

Encyklopedia PWN

Ziembiński Wojciech, ur. 22 III 1925, Gniew, zm. 13 I 2001, Warszawa,
działacz polit.;
Ziemecki Stanisław, ur. 10 IV 1881, Warszawa, zm. 19 I 1956, Lublin,
fizyk;
Ziemia Północna, Siewiernaja Ziemla,
archip. na O. Arktycznym, w Rosji; oddziela M. Karskie od M. Łaptiewów; wchodzi w skład Kraju Krasnojarskiego;
Ziemiałkowski Florian, ur. 27 XII 1817, Berezowica Mała k. Zbaraża, zm. 27 III 1900, Wiedeń,
działacz polityczny;
twórczość poetów i pisarzy, wywodzących się gł. ze średnio zamożnej szlachty, charakterystyczna zwłaszcza dla XVI i 1. poł. XVII w.;
Ziemie Odzyskane, Ziemie Zachodnie i Północne, Ziemie Nowe, Ziemie Uzyskane,
terytoria należące uprzednio do Niemiec (Śląsk, część Pomorza Zachodniego i Brandenburgii po linię Odry i Nysy Łużyckiej oraz południowa część Prus Wschodnich) i Wolnego Miasta Gdańska, włączone do Polski w wyniku postanowień konferencji w Poczdamie VII–VIII 1945;
Ziemięcka Eleonora, ur. 1819, zm. 1869,
filozof i publicystka;
Ziemięcka Eleonora, ur. 1819, zm. 1869,
filozof i publicystka
Ziemilski Andrzej, ur. 17 VI 1923, Lwów, zm. 29 IV 2003, Warszawa,
socjolog, dziennikarz, tłumacz, publicysta;
ros. tajna organizacja rewol.-demokr.;
ziemnodrozdy, Orthonychidae,
grupa ptaków z rzędu wróblowych;
Ziemny Aleksander, ur. 11 VI 1924, Kraków, zm. 13 IX 2009, Warszawa,
poeta, prozaik, tłumacz;
Ziemski Andrzej, ur. 2 IX 1950, Warszawa,
tancerz, baletmistrz, pedagog;
organ samorządu lokalnego w niektórych guberniach i powiatach europejskiej części Rosji (wyjątek stanowiły m.in. gubernie Królestwa Polskiego), istniejący 1864–1917;
Ziętarski Wojciech, ur. 8 X 1937, Siemianowice, zm. 14 X 1996, Kraków,
aktor, reżyser;
zikr
[arab.,‘wspominanie Boga’],
ḏikr,
w islamie rodzaj modlitwy odmawianej gł. przez sufich (mistyków muzułmańskich);
ZIŁ, ZIL,
marka rosyjskich samochodów użytkowych, autobusów i luksusowych reprezentacyjnych samochodów osobowych produkowanych w Moskwie;
Zimajer Adolfina, z domu Wodecka, ur. 26 VI 1852, Lwów, zm. 9 IV 1939, Skolimów k. Warszawy,
aktorka, śpiewaczka;
Zimbardo Philip George, ur. 23 III 1933, Nowy Jork,
psycholog amerykański;
Zimmering Max, ur. 15 IX 1909, Pirna, zm. 16 XI 1973, Drezno,
pisarz niem.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

od
1. «przyimek wprowadzający określenie miejsca, od którego oddala się dana rzecz lub osoba, np. Goście wstali od stołu., lub z którego dochodzi dane zjawisko, np. Zimny wiatr wiał od morza.»
2. «przyimek wprowadzający nazwę strony lub miejsca, względem których określane jest położenie danego obiektu, np. Ręczniki leżą na drugiej półce od dołu.»
3. «przyimek wprowadzający nazwę obiektu, od którego dana rzecz jest oddzielana lub oddzielona, np. Odklejała znaczki od kopert.»
4. «przyimek wprowadzający nazwę osoby, od której pochodzi to, o czym jest mowa, np. Pieniądze pożyczyła od ojca.»
5. «przyimek wprowadzający określenie czasu, w którym zaczął mieć miejsce dany stan rzeczy, np. Była od świtu na nogach.»
6. «przyimek wprowadzający określenie dolnej granicy czegoś, np. Mieszkanie było zastawione książkami od podłogi po sufit.»
7. «przyimek wprowadzający określenie przyczyny danego zjawiska, np. Buty miał mokre od rosy.»
8. «przyimek poprzedzający nazwę osoby, rzeczy lub zjawiska, z którymi ktoś chce uniknąć kontaktu, np. Zasłaniała twarz od słońca.»
9. «przyimek łączący dwa rzeczowniki, z których pierwszy nazywa część danej całości, np. Wyprasuj kołnierzyk od bluzki., przedmiot zabezpieczający przed danym zjawiskiem, np. Weź proszek od bólu głowy., lub przedmiot używany w danych sytuacjach, np. Garnitur od ślubu.»
10. «przyimek łączący nazwę osoby z określeniem jej specjalności, np. Firma zatrudni specjalistę od komputerów.»
11. «przyimek łączący dwa człony konstrukcji porównawczej dotyczącej stopnia nasilenia danej cechy, np. Ta praca była trudniejsza od poprzedniej.»
12. «przyimek wprowadzający określenie podstawy obliczania jakiejś wielkości, np. W redakcji płacono mu od wiersza lub od arkusza.»
13. pot. «przyimek przyłączający wyrazy i wyrażenia służące wymyślaniu komuś, np. Nawyzywała go od łajdaków.»
od-
1. «przedrostek tworzący od czasowników czasowniki pochodne, oznaczający przeciwieństwo, np. odbarwić, wzmocnienie, np. odkarmić, oddalenie, oddzielenie, np. odbiec, wykonanie czegoś według wzoru, np. odrysować, powtórzenie w odpowiedzi danej czynności, np. odburknąć, odkłonić się, lub uczynienie czegoś na nowo, powrót do pierwotnego stanu, np. odbudować, odrosnąć»
2. «przedrostek tworzący czasowniki od podstaw imiennych, oznaczający zmniejszenie lub usunięcie czegoś, np. odczulić, nadanie czemuś na nowo jakiejś cechy, np. odmłodzić, lub zmniejszenie, oddzielenie czegoś, np. odtlenić»
3. «część składowa przymiotników, przysłówków i rzeczowników mających za podstawę słowotwórczą połączenie przyimka od z rzeczownikiem w dopełniaczu, np. odautorski, odludek»
oda
1. «uroczysty utwór poetycki opiewający wybitną postać, doniosłe wydarzenie itp.»
2. «kompozycja wokalno-instrumentalna zbliżona do kantaty»
od małego, od maleńkiego, od maleńkości, od małości «od wczesnego dzieciństwa»
od akapitu «z wcięciem akapitowym»
od dawien dawna «od bardzo długiego czasu»
od dawna «od dłuższego czasu»
od niechcenia «bez większego zaangażowania»
od niedawna «od krótkiego czasu»
od nowa «jeszcze raz od początku»
od początku «na nowo, po raz drugi»
od pradawna «od bardzo dawna»
od razu «bardzo szybko, natychmiast»
od ręki «natychmiast, na poczekaniu»
od zewnątrz I «w miejscu znajdującym się poza granicami określonej przestrzeni»
od zewnątrz II «od strony przeciwnej niż wnętrze czegoś»
podatek pogłówny, podatek od głowy «w dawnej Polsce: podatek pobierany od każdej zobowiązanej do tego osoby»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia