Oce

Encyklopedia PWN

zaślaz, abutilon, klonik, Abutilon,
rodzaj z rodziny ślazowatych obejmujący ok. 150 gat. roślin zielnych lub krzewów, występujących gł. w strefie podzwrotnikowej;
med. nieprawidłowy rozrost nabłonka kosmków łożyska podczas ciąży polegający na tworzeniu skupisk pęcherzyków przypominających winogrona;
zatoczki, zatoczkowate, Planorbidae,
rodzina słodkowodnych ślimaków płucodysznych należących do rzędu nasadoocznych;
zatrwian, limonium, Limonium,
rodzaj z rodziny ołownicowatych (zawciągowatych), obejmujący ok. 200 gat. roślin rocznych lub bylin rosnących dziko na wybrzeżach M. Śródziemnego lub na stepach Azji i północnej Afryki;
Zawacki Teodor, data ur. nieznana, zm. ok. 1637,
prawnik, pisarz rolniczy;
Zawadzka Stani (Stanisława), ur. 5 II 1890, Warszawa, zm. 21 VII 1988, Skolimów k. Warszawy,
śpiewaczka (sopran dramatyczny);
zawciąg, armeria, Armeria,
rodzaj z rodziny ołownicowatych (zawciągowatych);
m. powiatowe w województwie śląskim, w Obniżeniu Górnej Warty, w obszarze źródliskowym Warty i Czarnej Przemszy, przy granicy Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd, na dziale wodnym między zlewiskami Wisły i Odry.
zawija, arab. zāwiya, tur. tekke, pers. chanka,
w islamie budynek lub zespół budynków będący siedzibą muzułmańskiego bractwa rel.,
zawilec, Anemone,
rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
zawisakowate, zmierzchnikowate, Sphingidae,
rodzina motyli;
Zawisza z Falkenštejnu, ur. ok. 1250, zm. 24 VIII 1290, Praga,
czeski szlachcic z możnego rodu Vitkovców;
Zaza
[sạsa],
Presa Zaza,
największe sztuczne jez. na Kubie, w środkowej części wyspy, na południowy wschód od m. Sancti Spíritus;
zażartkowate, Nabidae,
rodzina owadów z rzędu pluskwiaków różnoskrzydłych;
Zbigniew z Brzezia i Wodzisławia, Zbigniew Lanckoroński, ur. zapewne ok. 1360, zm. przed 22 II 1425,
marszałek Królestwa od 1399;
zbiornikowiec, tankowiec,
transportowy statek wodny przeznaczony do przewozu produktów ciekłych luzem;
Zborowski Marcin, ur. ok. 1495, zm. 25 II 1565,
brat Piotra (zm. 1553), ojciec Piotra (zm. 1580), Jana i Samuela, kasztelan krakowski;
Zborów, Góra, Berkowa Góra,
wapienne wzniesienie ostańcowe na Wyż. Częstochowskiej, na południowo-zachodnim krańcu zespołu Skał Kroczyckich;
zboża, rośliny zbożowe,
gatunki roślin polowych uprawianych na ziarno użytkowane gł. na mąkę, kaszę i płatki, także jako pasza;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia