Obu

Encyklopedia PWN

Ob, Ob´,
rz. w azjat. części Rosji;
obi
[jap.],
pas do przewiązywania kimona, wykonany najczęściej z brokatu;
Ōba
[o:ba]
Shōgyo, ur. 15 III 1916, Kanazawa, zm. 21 VI 2012,
japoński mistrz wyrobów z laki;
Kamień nad Obem, Kạmień-na Obị, do 1933 Kamień,
m. rejonowe w azjat. części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Zbiornikiem Nowosybirskim na Obie.
kurhan scytyjski na Krymie (Ukraina), w pobliżu m. Kercz.
Rothenburg ob der Tauber
[rọ:tnburk op d:r tạur] Wymowa,
m. w południowej części Niemiec, nad rz. Tauber (dopływ Menu), w kraju związkowym Bawaria. Osada wymieniana w X w.; 1172 prawa miejskie; od 1274 wolne miasto Rzeszy; zniszczone 1525 podczas wojny chłopskiej i 1631 w okresie wojny trzydziestoletniej; 1802 przyłączone do Bawarii.
Egbuna Obi, ur. 1938, zm. 18 II 2014,
pisarz nigeryjski z ludu Ibo, tworzący w języku angielskim;
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
stosunek zależności, w którym jednostka stanowi własność innego człowieka lub instytucji (świątyni, państwa); źródła niewolników: jeńcy i brańcy, sprzedaż i samosprzedaż, niewola za długi, potomstwo niewolników.
m. wojewódzkie (woj. dolnośląskie), pow. grodzki, na równinach Wrocławskiej i Oleśnickiej, nad Odrą i jej dopływami: Oławą, Ślęzą, Bystrzycą i Widawą; siedziba pow. wrocławskiego.
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
integracja
[łac. integratio ‘odnowienie’],
genet. wstawienie odcinka (lub całej cząsteczki) DNA w inną cząsteczkę DNA;
Irlandia Północna, Northern Ireland Wymowa,
część Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej położona w północno-wschodniej części wyspy Irlandia nad Oceanem Atlantyckim (na północy) i Morzem Irlandzkim (na wschodzie);
wolnomularstwo, masoneria, zw. też sztuką królewską,
ponadnar. ruch etyczny.

Słownik języka polskiego PWN

obaj, obydwaj, oba «liczebnik odpowiadający liczbie 2, wskazujący, że to, o czym mowa, dotyczy każdej z dwóch wymienionych wcześniej osób, rzeczy lub spraw»
ob-, obe- «przedrostek odpowiadający znaczeniowo przedrostkowi o-, lecz występujący rzadziej, czasami obocznie»
oba zob. obaj.
obi «japoński pas przepasujący kimono»
oby «partykuła wyrażająca życzenie, aby spełniło się to, czego mówiący pragnie, np. Obyś żył długo i szczęśliwie.»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia