OKO

Encyklopedia PWN

uhla, Melanitta fusca,
ptak z rodziny kaczkowatych;
rasa półdługowłosych kotów;
słowa prawdy (powiedziane w oczy, bez ogródek).
Vercors
[werkọr] Wymowa,
właśc. Jean Bruller Wymowa, ur. 26 II 1902, Paryż, zm. 10 VI 1991, tamże,
fr. pisarz i grafik;
Wald
[uo:ld]
George, ur. 18 XI 1906, Nowy Jork, zm. 12 IV 1997, Cambridge,
amer. biochemik i fizjolog;
wampir, upiór,
wg wierzeń lud. istota półdemoniczna, wstająca z grobu i wysysająca krew śpiących ludzi;
wąż bicz, Ahaetulla,
rodzaj wąża z grupy połozów jadowitych;
Wereszczakówna Maryla, właśc. Marianna Ewa Wereszczakówna, ur. 1799, zm. 1863,
jedna z bohaterek romant. legendy literackiej;
Wexler
[uẹkslər]
Haskell, ur. 6 II 1922, Chicago (stan Illinois), zm. 27 XII 2015, Santa Monica (stan Kalifornia),
amer. operator i reżyser filmowy;
skały osadowe pochodzenia organicznego, głównie roślinnego, będące stałymi kopalinami palnymi.
węże, Serpentes (Ophidia),
podrząd gadów łuskonośnych, współcześnie 2930 gat., zamieszkujących lądy i wyspy całego świata, z wyjątkiem Arktyki, Antarktydy, Islandii, Irlandii, Nowej Zelandii i mniejszych wysp oceanicznych, a także ciepłe wody O. Indyjskiego i Oceanu Spokojnego.
plemię wschodniosłow., wg legendy pochodzące z Polski;
widłogonki, Diplura,
według klas. systematyki rząd w podgromadzie owadów bezskrzydłych; obecnie częściej traktowane jako oddzielna gromada w podtypie Hexapoda;
meteorol. wielkość określająca przezroczystość powietrza;
najjaśniejsza, widoczna gołym okiem mgławica gazowo-pyłowa w gwiazdozbiorze Oriona;
jezioro w Tatrach Wysokich, w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, u podnóża Miedzianego, na wys. 1665 m;
miara jasności obiektu astronomicznego (np. gwiazdy).
Wielopolski Aleksander, margrabia Gonzaga Myszkowski, ur. 13 III 1803, Sędziejowice, zm. 30 XII 1877, Drezno,
polityk, ziemianin; zwolennik ugody z Rosją.
winylu octan, H2C=CHOOCCH3,
związek organiczny, winylowy ester kwasu octowego;
Wojciechowski Marian, ur. 2 VI 1927, Poznań, zm. 24 XI 2006, Warszawa,
syn Zygmunta, historyk;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia