OKO

Encyklopedia PWN

świńska grypa, influenza świń, grypa świń, nowa grypa,
ostra, zakaźna i zaraźliwa choroba wirusowa układu oddechowego pierwotnie dotycząca świń, obecnie atakująca ludzi;
termin ukuty w religioznawstwie eur. przeł. XIX i XX w. na oznaczenie zróżnicowanych form religijności indyjskiej stojących w opozycji do ortodoksji bramińskiej;
ubarwienie sierści konia charakteryzujące się występowaniem niewielkich (rozmiaru orzecha laskowego lub jabłka), owalnych, ciemnych (gniadych, kasztanowatych lub karych) plam na białej sierści konia;
Tarnawski Wit, ur. 6 VII 1894, Kosowo (Pokucie), zm. 4 III 1988, Monmouth (hrab. Gwent), Walia,
krytyk lit., prozaik, z wykształcenia lekarz;
taruka, Hippocamelus antisensis,
gatunek ssaka z rodziny jeleniowatych;
tchórz stepowy, Mustela eversmanii,
gatunek ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;
teatr
[gr. théatron ‘miejsce do oglądania’],
początkowo, w starożytnej Grecji, określenie widowni teatralnej, z czasem przeniesione na całą budowlę architektoniczną.
teatr powołany IX 1943 w Sielcach n. Oką pod nazwą Teatr Żołnierza I Korpusu Pol. Sił Zbrojnych w ZSRR (kierownictwo W. Krasnowiecki) w wyniku przekształcenia Teatru Żołnierza, powstałego tamże VI 1943 przy formującej się 1. Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki;
Telchinowie, Telchínes,
mit. gr. złośliwe duchy świata podziemnego związane z metalurgią miedzi; obdarzone „złym okiem” zazdrośnie strzegły swych tajemnic;
tonkiński kot, kot tonkijski, kot syjamski złoty,
rasa krótkowłosych kotów ;
Toruńczyk Barbara, ur. 26 IX 1946, Warszawa,
siostra Henryka, wydawca, redaktor;
ekol. gatunki zwierząt żyjących wyłącznie w jaskiniach, łączących się z nimi wodach podziemnych, jamach, np. odmieniec jaskiniowy, pewne gatunki pająków, równonogów, obunogów, mięczaków, owadów (np. chrząszczy, świerszczy), ryb, liczne mikroorganizmy;
tropotaksja
[gr.],
biol. typ bazotaksji (taksje), w której organizm zwraca się do bodźca (tropotaksja dodatnia) lub odwraca od niego (tropotaksja ujemna) przy pobudzeniu obu parzystych receptorów, np. oczu.
trylobity, Trilobita,
gromada paleozoicznych stawonogów;
tryptofan
[gr.],
biochem. aromatyczny aminokwas egzogenny (egzogenne aminokwasy);
trzmielojad, trzmielojad zwyczajny, pszczołojad, Pernis apivorus,
ptak z rodziny jastrzębiowatych;
m. w Rosji, na Wyż. Środkoworosyjskiej, nad Upą (dopływ Oki), w centrum Podmoskiewskiego Zagłębia Węglowego; stolica obwodu tulskiego.
bryt. rasa kotów,
uczeń, terminator,
kandydat na rzemieślnika uczący się pod okiem mistrza, zarejestrowany w cechu;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia