OKO

Encyklopedia PWN

stereofotografia
[gr.],
fotografia stereoskopowa,
dziedzina fotografii zajmująca się uzyskiwaniem obrazów stereoskopowych;
strętwa, węgorz elektryczny, Electrophorus electricus,
ryba z rodziny strętwowatych (Electrophoridae) — jedyny gat., z rzędu strętwokształtnych;
suzu, delfin gangesowy, Platanista gangetica,
gat. słodkowodnego delfina;
rasa półdługowłosych kotów;
rasa kotów krótkowłosych pochodząca prawdopodobnie od kotów bengalskich, nubijskich i azjatyckich.
syndrom
[gr. sýndromos ‘zbieżny’],
med. zespół objawów charakterystyczny dla obrazu klinicznego określonej choroby;
Szarek Waldemar, ur. 14 V 1953, warszawa,
reżyser i operator film.;
m. w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą (dopływ Oki), 35 km na północny wschód od Moskwy.
szkła kontaktowe, soczewki kontaktowe,
cienkie, wypukłe soczewki nakładane bezpośrednio na gałkę oczną;
upierzenie części frontalnej głowy sów i błotniaków, promieniście otaczające oczy;
szop pracz, Procyon lotor,
ssak drapieżny, przedstawiciel rodziny szopowatych;
Szymon Mag, żył w I w. n.e.
wg Ojców Kościoła i niektórych źródeł gnostyckich, twórca gnostycyzmu;
ślepak, Chrysops,
rodzaj krwiopijnych muchówek z rodziny bąkowatych o zielonożółtych oczach i przydymionych, plamistych skrzydłach;
ślepiec, Spalax microphthalmus,
ssak z rzędu gryzoni, z rodziny ślepców (Spalacidae); występuje na Ukrainie i w południowej Rosji po Wołgę i Kaukaz;
wet. choroba koni, nieropne, przewlekłe zapalenie oczu;
ślepuchy, Scolecophidia,
grupa węży;
Śliwowski René, ur. 2 II 1930, Firminy (Francja), zm. 23 VI 2015, Warszawa,
historyk lieratury rosyjskiej i tłumacz;
śluzice, Myxini,
gromada bezszczękowców obejmująca rząd śluzicokształtnych z rodziną śluzicowatych (Myxinidae);
śluzicokształtne, Myxiniformes,
rząd zwierząt mor. z gromady bezszczękowców;
świetlikokształtne, Myctophiformes,
rząd ryb mor.;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia