OKO

Encyklopedia PWN

całokształt spraw związanych z wojskiem i sposobem prowadzenia wojny.
zorganizowane struktury życia wspólnotowego oparte na przepisach rel., skupiające jednostki pragnące realizować wzory życia rel. zgodnie z obowiązującą w danym z. regułą (konstytucją);
zbrodnie dokonane w okresie II wojny światowej przez instytucje i organy państwowe ZSRR na obywatelach państwa polskiego.
warzelnie i kopalnie soli w Bochni i Wieliczce;
Andy, Los Andes, Cordillera de los Andes,
wielki system górski w Ameryce Południowej.
bydło domowe, Bos taurus,
gat. zwierząt hodowanych gł. w celu pozyskiwania mięsa, mleka, skóry i siły pociągowej, zaliczany do rodziny bydłowatych, Bovidae (podrzędu przeżuwaczy, rzędu parzystokopytnych).
dinozaury, Dinosauria,
nadrząd lądowych gadów naczelnych (archozaurów). Występowały od późnego triasu (ok. 200 mln lat temu) do końca kredy (65 mln lat temu) na wszystkich kontynentach; z terenów Polski znane z jurajskich tropów z Gór Świętokrzyskich oraz fragmentów szkieletów teropodów: z końca triasu z Lisowic na Śląsku (powiat lubliniecki) i wczesnej jury z Sołtykowa w Górach Świętokrzyskich.
Giorgione
[dżiordżiọne],
właśc. Zorzi di Castelfranco Wymowa, ur. 1478 lub 1479, Castelfranco Veneto, zm. przed 7 XI 1510, Wenecja,
malarz włoski.
Goya y Lucientes
[gọja i lusjẹntes]
Francisco José de Wymowa, ur. 30 III 1746, Fuendetodos k. Saragossy, zm. 16 IV 1828, Bordeaux,
malarz hiszpański, jeden z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych twórców przełomu XVIII i XIX w..
Greco, El
[el grẹko],
właśc. Dhomịnikos Theotokọpulos Wymowa, ur. ok. 1541, Kandia (ob. Iraklion, Kreta), zm. 7 IV 1614, Toledo,
malarz grecki, osiadły w Hiszpanii, uznawany za jednego z najwybitniejszych i najbardziej oryginalnych twórców XVI w..
Himalaje, chiń. Himalaya Shan, tybet. Kangripejde, hindi i nepalskie Himālaya, urdu Himalāyā, ang. Himalaya(s), staroż. Imaus,
system górski w południowej części Azji Środkowej, najwyższy na Ziemi, położony na terytorium Chin, Indii, Nepalu, Bhutanu i Pakistanu.
Indyjski, Ocean, ang. Indian Ocean,
ocean między Afryką, Azją, Australią i Antarktydą, w większości na półkuli południowej;

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia