OKO

Encyklopedia PWN

miasto wojewódzkie (województwo łódzkie), na pograniczu Wysoczyzny Łaskiej i Wzniesień Łódzkich, na wododziale Wisły i Odry; powiat grodzki, siedziba powiatu łódzkiego wschodniego.
naród tworzący podstawową ludność Niemiec (76 mln, 2005),
obozy jeńców wojennych w okresie II wojny światowej,
miejsca przymusowej izolacji jeńców wojennych określała genewska konwencja z 1929 (genewskie konwencje i protokoły) oraz haski regulamin z 1907 dotyczący praw i zwyczajów wojny lądowej.
Wilno, Vilnius Wymowa,
stolica Litwy, na południowym wschodzie kraju, w odległości 315 km od Morza Bałtyckiego i 32 km od granicy z Białorusią.
m. wojewódzkie (woj. dolnośląskie), pow. grodzki, na równinach Wrocławskiej i Oleśnickiej, nad Odrą i jej dopływami: Oławą, Ślęzą, Bystrzycą i Widawą; siedziba pow. wrocławskiego.
zbrodnie w okresie II wojny światowej dokonane w wyniku świadomej i planowej działalności niemieckiej partii narodowosocjalistycznej NSDAP, instytucji i organów państwowych, organizacji III Rzeszy oraz ich funkcjonariuszy.
Botticelli
[botticzẹlli]
Sandro Wymowa, właśc. Alessandro Filipepi, ur. 1444 lub 1445, Florencja, zm. przed 17 V 1510 (data pogrzebu), tamże,
malarz włoski; wybitny przedstawiciel renesansu.
Caravaggio
[karawạdżdżio] Wymowa,
właśc. Michelangelo Merisi, ur. 29 IX(?) 1571, Mediolan lub Caravaggio k. Bergamo, zm. 18 VII 1610, Porto d’Ercole,
malarz włoski, jeden z najwybitniejszych twórców wczesnego baroku.
Donatello, właśc. Donato di Niccolò di Betto Bardi, ur. ok. 1386, Florencja, zm. 13 XII 1466, tamże,
rzeźbiarz włoski, działający we Florencji, Padwie i Sienie.
rzemiosło i gałąź przemysłu zajmujące się reprodukcją tekstów i obrazów za pomocą drukowania.
ogólna nazwa zespołu kultur rozwijających się w okresie neolitu i w epoce brązu (III i II tysiąclecie p.n.e.) w basenie Morza Egejskiego.
miasto wojewódzkie (woj. pomor.), pow. grodzki, przy ujściu Wisły do Zat. Gdańskiej.

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia