OKO

Encyklopedia PWN

trzy podziały terytorium Rzeczypospolitej dokonane przez Prusy, Rosję i Austrię w końcu XVIII w.
Samotraka, Samothrạki, Samothrákē,
wyspa grecka w północno-wschodniej części M. Egejskiego, w regionie Macedonia Wsch. i Tracja;
m. powiatowe w województwie świętokrzyskim, na pograniczu Wyż. Sandomierskiej i Niz. Nadwiślańskiej, gł. na l. brzegu Wisły.
naród zamieszkujący południowe Indie (ok. 66 mln, stan Tamilnadu), północną i wschodnią Sri Lankę (ok. 1,6 mln), Malezję (ok. 1 mln), Indonezję (ok. 500 tys.), RPA (ok. 400 tys.), Mjanmę (Birmę) (ok. 200 tys.), Singapur (ok. 200 tys.) oraz wyspę Mauritius (ok. 50 tys.); łącznie ponad 74 mln;
miasto w województwie małopolskim, powiat grodzki, na Płaskowyżu Tarnowskim, nad Białą i jej dopływem Wątokiem oraz nad Dunajcem (częściowo zachodnia granica miasta); siedziba pow. tarnowskiego.
Tirumuraj
[tamil. tiru ‘święty’, ‘czcigodny’, muṟai ‘zasada’, ‘prawo’, ‘porządek’],
Święty Kanon,
ortodoksyjne teksty tamilskiego śiwaizmu, zbiór utworów tamilskich poetów-mistyków i świętych śiwaickich (najanmarowie) pochodzących gł. z V–XII w.;
układ wszystkich obiektów astronomicznych, materii rozproszonej i pól fizycznych wraz z czasoprzestrzenią, którą wypełniają.
miejsce wydobywania się na powierzchnię Ziemi (także powierzchnię innych planet i ich satelitów) produktów erupcji: lawy (wulkan lawowy), materiałów piroklastycznych (wulkan pyłowy, szlakowy) oraz gazów wulkanicznych (wulkan gazowy).
Ziemia, symbol ,
trzecia według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, której powierzchnia jest jedynym znanym miejscem we Wszechświecie, gdzie rozwinęło się życie;
archeol. jedna z 3 epok, na które 1836 Ch.J. Thomsen podzielił pradzieje, następująca po epoce brązu;
przyrząd optyczny pozwalający na otrzymywanie powiększonych (do ok. 2000 razy) obrazów małych przedmiotów lub ich szczegółów, niedostrzegalnych dla oka (mniejszych od ok. 0,08 mm);
dyfuzyjne nasycanie warstwy wierzchniej przedmiotów ze stali azotem w celu jej utwardzenia oraz zwiększenia odporności na ścieranie i zmęczenie;
Boccaccio
[bokkạczczio]
Giovanni Wymowa, ur. 1313, Certaldo lub Florencja, zm. 21 XII 1375, Certaldo,
pisarz włoski, autor Dekameronu.
Chińczycy, nazwa własna Han,
naród zamieszkujący gł. ChRL (ok. 1,1 mld w 1997),

Ilustracje, multimedia

Tabele, zestawienia

Słownik języka polskiego PWN

oko
1. «narząd wzroku»
2. «zdolność widzenia»
3. «wzrok w chwili patrzenia»
4. «kropla tłuszczu pływająca na powierzchni jakiegoś płynu»
5. «to, co jest kształtem podobne do oka lub pełni podobną funkcję»
6. «okrągła, lśniąca powierzchnia wody»
7. «duże oczko – pętelka w dzianinie, sieci itp.»
8. zob. oczko w zn. 9.
9. «służba obserwacyjna na dziobie statku pełniona przez marynarza w czasie złej widoczności»
10. «marynarz pełniący tę służbę»
11. «pętla na końcu liny, służąca m.in. do mocowania lin na omasztowaniu»

• oczny • oczysko
kocie oko «kamień półszlachetny, minerał barwy zielonawej o jedwabistym połysku, z widoczną po oszlifowaniu smugą światła przesuwającą się podczas obrotu kamienia»
oko cyklonu «obszar w centrum cyklonu tropikalnego»
oko magiczne «lampa elektronowa będąca wskaźnikiem strojenia w odbiorniku radiowym»
oko opatrzności «symbol opatrzności przedstawiony jako oko w trójkącie otoczonym promieniami»
tygrysie oko «odmiana kwarcu, minerał koloru żółtawego lub brunatnego o silnej migotliwości»
OK zob. okej.
okej, okay [wym. okej], OK, O.K. [wym. okej] «wszystko w porządku, dobrze, zgoda»
refrakcja oka «załamywanie promieni świetlnych przechodzących przez poszczególne części optycznego układu oka»
rozstawienie oczu, kości policzkowych «odległość od siebie oczu, kości policzkowych w linii prostej»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia