Mozaiki

Encyklopedia PWN

mozaika
[wł. < łac.],
roln. jeden z objawów chorób roślin wywoływanych przez wirusy;
mozaika
[fr. < łac.],
szt. plast. technika dekoracyjna zaliczana do malarstwa monumentalnego (głównie jako dekoracja architektoniczna);
barwna hellenistyczna mozaika posadzkowa z ok. 50 r. p.n.e.;
florencka mozaika, pietra dura,
dekoracja z kawałków kolorowych marmurów i kamieni półszlachetnych;
układ połączeń elektrycznych zawierający też niekiedy inne elementy elektryczne (np. rezystory, cewki elektryczne), wykonany w określony sposób na powierzchni wspólnego podłoża elektroizolacyjnego.
Saloniki, Thesalonịki, Thessaloníkē,
m. w północnej Grecji, nad Zat. Salonicką (część Zat. Termajskiej M. Egejskiego);
bizantyńska sztuka, sztuka bizantyjska,
sztuka cesarstwa bizantyńskiego;
bizantyńskie, cesarstwo, cesarstwo bizantyjskie, Bizancjum, cesarstwo wschodniorzymskie,
państwo istniejące od IV w. do 1453.
Cavallini
[kawallịni]
Pietro, ur. ok. 1250, zm. ok. 1330,
malarz włoski;
Léger
[leżẹ]
Fernand Wymowa, ur. 4 II 1881, Argentan, zm. 17 VIII 1955, Gif-sur-Yvette,
francuski malarz i grafik.
różnorodność biologiczna, bioróżnorodność,
zróżnicowanie żywej przyrody na wszystkich poziomach jej organizacji (materiału genetycznego, populacji i gatunków, oraz ekosystemów);
jeden z objawów chorobowych u roślin polegający na powstawaniu przebarwienia układającego się w smugę;
tessery, łac. tesserae,
w staroż. Rzymie termin określający kostki do gry, żetony, bilety wstępu, losy loterii, znaki rozpoznawcze itp.;
grupa patogenów roślin.
jeden z najsłynniejszych kościołów europejskich;
pozostałości kamiennych budowli na Pustyni Syryjskiej, wzniesionych za panowania kalifów z dyn. Umajjadów (661–750);
Rawenna, Ravenna,
m. w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, połączone kanałem żeglownym (dł. 11 km) z M. Adriatyckim (dawniej portowe miasto nadmor.);
styl w dziejach sztuki europejskiej występujący między sztuką przedromańską a gotycką.

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

mozaika
1. «obraz lub dekoracyjny wzór wykonany z drobnych kawałków kolorowych kamieni, szkła itp., służących jako ozdoba sklepień, posadzek itp.; też: kolorowe kawałki kamieni, szkła itp., używane do układania takich obrazów lub wzorów»
2. «technika wykonywania takich obrazów lub dekoracyjnych wzorów»
3. «zbiór różnorodnych elementów tworzących jakąś całość»
4. «wirusowa choroba roślin, powodująca tworzenie się na liściach charakterystycznych żółtawozielonych i białawych plam»

• mozaikowy • mozaikowo • mozaikowość
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia