Machault

Encyklopedia PWN

Machault
[maszọ]
Machaut, Machaud, Guillaume de Wymowa,
fr. kompozytor i poeta, → Guillaume de Machault.
Guillaume de Machault
[gijọm dö maszọ],
G. de Machaut, G. de Machaud, ur. ok. 1300, Reims(?), zm. 13(?) IV 1377, tamże,
fr. kompozytor i poeta;
ars nova
[łac., ‘sztuka nowa’],
okres w dziejach muzyki europejskiej, obejmujący XIV w.;
motet
[wł.],
jedna z najstarszych form wielogłosowej muzyki wokalnej, uprawiana XIII–XIX w., sporadycznie także współcześnie (do czasu baroku wyłącznie a cappella).
muzyka
[łac. < gr.],
muz. sztuka, której tworzywem są percypowane przez ludzi dźwięki, wytwarzane przez nich głosem i/lub za pomocą instrumentów muzycznych;
muz. utwór wokalny, na ogół do tekstu lirycznego, solowy lub chóralny, wykonywany: a) z towarzyszeniem instrumentu solo, zwykle strunowego, np. w staroż. Grecji z akompaniamentem liry, kitary, w czasach nowoż. gitary, od końca XVIII w. najczęściej fortepianu (p. na głos męski lub żeński, także duety, tercety itd., niektóre p. chóralne); b) z towarzyszeniem kameralnego zespołu instrumentalnego; c) z towarzyszeniem orkiestry (p. orkiestrowe, symfoniczne); d) a cappella (p. powszechne, p. chóralne).
rondo
[fr. < łac. rotundus ‘okrągły’],
muz. początkowo (XIII–XV w.) pieśń, zw. rondeau, jednogłosowa (rondellus) lub wielogłosowa, uprawiana przez truwerów i kompozytorów epoki średniowiecza; od XVIII w. instrumentalna forma muz., występująca bądź samodzielnie, bądź jako część (z reguły ostatnia) większych form, jak sonata, symfonia, koncert;
virelai
[wirlẹ; fr.] Wymowa,
typ średniow., gł. monodycznego (jednogłosowego) utworu wokalnego, uprawiany XIII–XV w., zwłaszcza we Francji przez truwerów;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia