KAZACHSTAN

Encyklopedia PWN

alang-alang, Imperata cylindrica,
wieloletnia trawa z rodziny wiechlinowatych (traw), rosnąca na Kaukazie, w Kazachstanie, południowo-wschodniej Azji;
Ałatau Dżungarski, kazachskie Żonggar Ałatau żotasy, Žoņġar Alatau žotasy, ros. chriebiet Dżungarskij Ałatau, hrebet Džungarskij Alatau, chiń. Alataw Shan,
góry w Kazachstanie, wzdłuż granicy z Chinami;
Ałatau, Küngej, Kungej Ałatau, kirg. Künggöj Ałatoo, Kùngôj Alatoo, kazachskie Kùngej Alatau Žotasy, ros. chriebiet Kungej Ałatau, hrebet Kungej-Alatau,
pasmo górskie w Tien-szanie Północnym, w Kirgistanie i Kazachstanie, ogranicza od północy Kotlinę Issykkulską;
Ałatau Tałaski, kirg. Tałas Ałatoo, Talas Alatoo, uzb. Talas Olatov tizmasi, kazachskie Talas Alatau žotasy, ros. chriebiet Tałasskij Ałatau, hrebet Talasskij Alatau,
pasmo górskie w Tien-szanie, na południe od doliny rz. Tałas, w Kirgistanie, Uzbekistanie i Kazachstanie (zachodnie krańce);
Ałatau Zailijski, kirg. Ile Ałatoo, Ile Alatoo, kazachskie Yle Ałatauy żotasy, Ìle Alatauy žotasy, ros. chriebiet Zailijskij Ałatau, hrebet Zailiskij Alatau,
pasmo górskie w Tien-szanie Północnym, na granicy Kazachstanu i Kirgistanu;
Ałga, kazaskie Alġa, ros. Alga,
m. w Kazachstanie.
Ałmaarasan, ros. Kurort Alma-Arasan,
miejscowość w Kazachstanie (obw. ałmaacki), na stokach Ałatau Zailijskiego, na wys. 1800 m;
zespół kilkudziesięciu ludów mówiących językami z grup: tureckiej, mongolskiej i mandżursko-tunguskiej;
Amangeldy, właśc. Imanow Amangeldy, ur. 1873, zm. 18 V 1919, Turgaj (ob. Torgaj),
rewolucjonista kazachski;
Ananjew Anatolij A., właśc. A.A. Siewierski, ur. 18 VII 1925, Żambył (Kazachstan), zm. 7 XII 2001,
pisarz rosyjski;
Arał, kazachskie Aral, ros. Aralsk, Aral'sk,
m. w Kazachstanie, w obwodzie kyzyłordyńskim, na skraju pustyni Arał Mangy Karakumy (dawniej port nad Jez. Aralskim).
Arkałyk, kazachskie Arķarlyķ, ros. Arkalyk,
m. w północnej części Kazachstanu, na Wyż. Turgajskiej.
Armia Polska w ZSRR 1941–42 (AP w ZSRR), właśc. Polskie Siły Zbrojne w ZSRR,
związek operacyjny i ośrodek organizacyjno-szkoleniowy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, podległy rządowi polskiemu na uchodźstwie, a operacyjnie dowództwu Armii Czerwonej;
rzeka w Kazachstanie, prawy dopływ Syr-darii;
Aszczysaj, Aščysaj,
m. w Kazachstanie.
Atyrau, do 1993 Gurjew,
m. obwodowe w Kazachstanie, w delcie rz. Ural, w pobliżu jej ujścia do M. Kaspijskiego.
azbest
[gr., ‘nie dający się ugasić’],
włókniste skupienia minerałów z grupy serpentynów lub amfiboli, dające się tkać i spilśniać;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia