Genom prokariontów

Encyklopedia PWN

genom
[gr.],
kompletny zestaw informacji genetycznej danego organizmu;
gen
[gr. génos ‘ród’, ‘pochodzenie’, ‘gatunek’],
fragment DNA (lub u niektórych wirusów RNA) kodujący określone białko lub RNA.
mutacja
[łac. mutatio ‘zmiana’],
genet. trwała zmiana w informacji genetycznej danego organizmu, polegająca na zmianie ilości lub struktury materiału genetycznego;
regulacja genetyczna, regulacja ekspresji genów,
regulacja ekspresji genów;
dziedziczenie pozachromosomowe, dziedziczenie cytoplazmatyczne, dziedziczenie pozajądrowe, dziedziczenie matczyne,
dziedziczenie informacji genetycznej znajdującej się poza chromosomami;
genet. hist. termin wprowadzony przez S. Benzera na określenie jednostki genetycznej identyfikowanej przez test komplementacji (komplementacja) cis-trans;
indukcja
[łac.],
genet. podstawowy dla prokariontów i jednokomórkowych eukariontów mechanizm regulacji genetycznej na poziomie ekspresji genów;
miejsce wiążące rybosomy, sekwencja Shine–Dalgarno,
genet. region w mRNA prokariontów bogaty w zasady purynowe, położony zazwyczaj w odległości 6–8 nukleotydów od kodonu inicjującego translację;
sensowna nić, nić kodująca,
jedna z nici DNA, której sekwencja nukleotydowa jest identyczna z sekwencją pierwotnego produktu transkrypcji danego genu (wyjąwszy zamianę tyminy na uracyl w RNA);
biol. najmniejsza występująca w przyrodzie, zdolna do życia, samoodtwarzająca się struktura o złożonej organizacji.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia