Gal

Encyklopedia PWN

Fabiusz Rullianus, Quintus Fabius Maximus Rullianus, ur. ok. 355, zm. ok. 290 p.n.e.,
wódz rzymski;
Faenza
[faẹnca] Wymowa,
m. w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, nad rz. Lamone, na południowy zachód od Rawenny.
fête galante
[fet galạ̃t; fr., ‘wytworna zabawa’],
przedstawienie wytwornego towarzystwa na tle przyrody w scenach zabaw parkowych, koncertów, posiłków pod gołym niebem i zalotów miłosnych;
związki fosforu (analogiczne do azotków), pochodne fosfanu (fosforowodoru) PH3 lub difosfanu P2H4, w których wszystkie atomy wodoru są podstawione atomami metali;
fotodioda
[gr.],
dioda (lampowa lub półprzewodnikowa), której działanie jest oparte na zjawisku fotoelektrycznym.
Francuzi, nazwa własna Les Français,
naród tworzący podstawową ludność Francji;
metoda otrzymywania związków alkiloaromatycznych i acyloaromatycznych (ketonów arylowych) przez elektrofilowe podstawienie (substytucja) atomu wodoru w związkach aromatycznych grupą alkilową lub acylową, katalizowane zazwyczaj bezwodnym chlorkiem glinu lub innymi kwasami Lewisa (halogenki galu, żelaza, antymonu, cyny, boru, tytanu, cynku), kwasami (siarkowy(VI), ortofosforowy(V), fluorowodorowy) oraz kationitami i zeolitami;
symbol pierwiastka chemicznego → galu (od łacińskiej nazwy gallium).
galaktometr
[gr. gála, gálaktos ‘mleko’, metréō ‘mierzę’],
laktodensymetr,
metrol. przyrząd do pomiaru gęstości mleka;
galalit
[gr. gála ‘mleko’, líthos ‘kamień’],
tworzywo sztuczne otrzymywane z kazeiny;
galant
[galạ̃; fr.] Wymowa,
muz. → styl galant.
Galatea, Galáteia
[gr., ‘mleczna’ < gála ‘mleko’],
mit. gr. według Metamorfoz Owidiusza córka Nereusa i morskiej boginki Doris;
Galaţi
[galạci],
m. w Rumunii, → Gałacz.
Galia, łac. Gallia,
w starożytności nazwa używana przez Rzymian w odniesieniu do terenów zamieszkanych przez Galów, ludu pochodzenia celtyckiego.
Galicia
[galịsja] Wymowa,
region autonomiczny i kraina historyczna w północno-zachodniej Hiszpanii, nad O. Atlantyckim;
zespół dialektów celtyckich staroż. Galów, zamieszkujących w ostatnich wiekach p.n.e. środkową Europę, Galię (ob. Francja, Belgia, północne Włochy) i część Hiszpanii;
Gallait
[galẹ]
Louis, ur. 10 III 1810, Tournai, zm. 20 XI 1887, Bruksela,
belgijski malarz i grafik;
Galland
[galạ̃]
Antoine, ur. 4 IV 1646, Rollot, zm. 17 II 1715, Paryż,
orientalista francuski;
gallé
[galẹ; fr.],
szt. plast. styl dekorowania naczyń i lamp z barwnego szkła warstwowego;

Materiały dodatkowe

Cezar, Wojna galijska, łac. Commentarii de bello Gallico

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

gal I «pierwiastek chemiczny, srebrzystobiały, twardy i kruchy metal o niskiej temperaturze topnienia»
• galowy
gal II «jednostka przyśpieszenia ziemskiego (liniowego) równa 1 cm/s2»
gal III «symbol jednostki objętości galon»
gala
1. «uroczystość z udziałem oficjalnych gości»
2. «uroczysty strój»
3. «dekoracja statku lub okrętu banderami, proporcami i flagami w czasie uroczystości»

• galowy • galowo
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia