G Świętokrzyskie

Encyklopedia PWN

woj. w południowej części Polski; graniczy z woj.: mazowieckim (na północy), lubelskim (na wschodzie), podkarpackim (na południowym wschodzie), małopol. (na południu), śląskim (na zachodzie) i łódzkim (na północnym zachodzie);
park narodowy ustanowiony 1950 o pow. 7626 ha, w tym pod ochroną ścisłą 1715 ha (2007), w G. Świętokrzyskich (rezerwat na G. Chełmowej ustanowiony 1920);
historiografia
[gr. historía ‘badanie’, ‘informacja’, ‘opowiadanie’, gráphō ‘piszę’],
pisarstwo historyczne, nagromadzone teksty dotyczące przeszłości, nauka historyczna.
miasto wojewódzkie (woj. świętokrzyskie), w G. Świętokrzyskich, w obrębie Pasma Kadzielniańskiego, między pasmami: Masłowskim, Dymińskim, Posłowickim, Zgórskim i Wzgórzami Tumlińskimi, nad Silnicą, uchodzącą w południowo-zachodniej części K. do Bobrzy; pow. grodzki, siedziba pow. kieleckiego.
m. w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, we wschodniej części G. Świętokrzyskich, między pasmami Łysogórskim i Jeleniowskim, u północno-wschodniego podnóża Łysej Góry.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia