Fr powierzchniowe

Encyklopedia PWN

Śródziemne, Morze, alb. Deti Mesdhe, ang. Mediterranean Sea, arab. Al-Baḥr al-Abyaḍ al-Mutawassit, chorw. Sredizemno Môre, fr. Mer Méditerranée, gr. Mesọjios Thạlasa, hiszp. Mar Mediterráneo, serb. Sredòzemno Môre, tur. Akdeniz, wł. Mare Mediterráneo,
międzykontynentalne, półzamknięte morze Oceanu Atlantyckiego między Europą, Afryką i Azją;
Tyrreńskie, Morze, fr. Mer Tyrrhénienne, wł. Mar(e) Tirenno, ang. Tyrrhenian Sea,
część Morza Śródziemnego, między Półwyspem Apenińskim a wyspami: Sycylią, Sardynią, Korsyką i Elbą;
Baffina, Morze, ang. Baffin Bay, duń. Baffin viken, fr. Baie de Baffin,
półzamknięte morze Oceanu Arktycznego, między Grenlandią na wschodzie a wyspami: Ziemią Baffina, Devon i Ellesmere’a należącymi do kanadyjskiego Archipelagu Arktycznego na zachodzie;
bankiet
[fr.],
bud.:
Beauforta, Morze
[m. bəurta],
ang. Beaufort Sea, fr. Mer de Beaufort,
otwarte morze Oceanu Arktycznego, u brzegów stanu Alaska (od przylądka Barrow) i Kanady, między Morzem Czukockim i Archipelagiem Arktycznym;
Biskajska, Zatoka, fr. Golfe de Gascogne, hiszp. Golfo de Vizcaya,
otwarta zatoka Oceanu Atlantyckiego u brzegów Europy Zachodniej, między Półwyspem Iberyjskim a Półwyspem Bretońskim, wg Międzynarodowego Biura Hydrograficznego morze;
nurt w architekturze europejskiej lat 40.–60. XX w., charakteryzujący się użyciem betonu jako materiału do formowania różnych kształtów, surowym monumentalizmem form, niezafałszowaną ekspresją materiałów oraz powierzchniową fakturą odsłaniającą metody konstrukcyjne.
Karaibskie, Morze, ang. Carribean Sea, hiszp. Mar Caribe, Mar de las Antillas, fr. Mer des Caraïbes, Mer Caraïbe, Mer des Antilles, hol. Caribische Zee,
przybrzeżne morze Oceanu Atlantyckiego, między Ameryką Pd. i Ameryką Centralną a Małymi Antylami i Wielkimi Antylami;
Labradorskie, Morze, ang. Labrador Sea, fr. Mer du Labrador,
morze Oceanu Atlantyckiego, między Ziemią Baffina, Grenlandią i półwyspem Labrador;
Liguryjskie, Morze, fr. Mer Ligurienne, Mer de Ligurie, wł. Mar Ligure, ang. Ligurian Sea,
część Morza Śródziemnego (Ocean Atlantycki) między wyspami Korsyką i Elbą a wybrzeżem Francji i Włoch;
morena
[fr.],
materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec, także nazwa pagórków, wzgórz lub wałów zbudowanych z tego materiału, wytopionego z lodowca;
Plateau
[platọ]
Joseph Antoine Ferdinand, ur. 14 X 1801, Bruksela, zm. 15 IX 1883, Gandawa,
fizyk belgijski;
Północne, Morze, ang. North Sea, duń. Vesterhavet, flam. Nordzee, fr. Mer du Nord, niem. Nordsee, norw. Nordsjøen,
przybrzeżne morze Oceanu Atlantyckiego, między północno-zachodnią Europą a Wielką Brytanią, Orkadami i Szetlandami;
retusz
[fr.],
archeol. intencjonalna modyfikacja wyrobów kamiennych poprzez serię odbić na krawędziach lub powierzchni w celu nadania im właściwego kształtu;
Świętego Wawrzyńca, Zatoka, ang. Gulf of Saint Lawrence, fr. Golfe du Saint-Laurent,
zatoka Oceanu Atlantyckiego, u wybrzeży Kanady, między półwyspami: Labrador i Nowa Szkocja, wg Międzynarodowego Biura Hydrograficznego morze;
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia