Druga

Encyklopedia PWN

Zaremba Stanisław, ur. 3 X 1863, Romanówka (Ukraina), zm. 23 XI 1942, Kraków,
matematyk;
pojęcie i geneza z.w. została po raz pierwszy wprowadzona do prawa i praktyki międzynar. podczas i na zakończenie I wojny świat., znajdując normatywny wyraz w artykule 228 traktatu wersalskiego z 1919, który przewidywał karalność czynów naruszających prawa i zwyczaje wojenne.
fiz. proces polegający na tym, że 2 (lub więcej) poruszające się względem siebie ciała (np. bryły sztywne, cząsteczki, atomy, cząstki elementarne) zbliżają się do siebie na odpowiednio małą odległość (w przypadku ciał makroskopowych np. stykają się powierzchniami);
zegar
[niem.],
przyrząd do wyznaczania czasu.
prawo forma reakcji jednego państwa na postępowanie drugiego uregulowana przez prawo międzynar., niekiedy poprzedza lub jest zapowiedzią konfliktu zbrojnego;
med. nieprawidłowe ustawienie obu gałek ocznych lub jednej z nich (z. jawny), także skłonność do takiego ustawienia (z. utajony);
złoża biologiczne, filtry biologiczne,
elementy drugiego (biologicznego) stopnia oczyszczania ścieków bytowo-gospodarczych i przemysłowych;
Zola Émile Wymowa, ur. 2 IV 1840, Paryż, zm. 29 IX 1902, tamże,
pisarz francuski, główny przedstawiciel i teoretyk naturalizmu.
med. bliźnięta lub potworki zrośnięte różnymi częściami ciała, powstające wskutek zaburzeń rozwojowych;
związek zgody, kongruencja,
językozn. stosunek syntaktyczny między 2 składnikami zdania, z których jeden narzuca drugiemu formę kategorialną, zgodnie z jego własną formą;
związki inkluzyjne, związki włączeniowe,
międzycząsteczkowe połączenia chem. 2 lub więcej składników, powstające w wyniku zamknięcia cząsteczek (atomów, jonów) jednego składnika — zw. gościem — w lukach cząsteczkowych tzw. receptorów molekularnych lub w pustych przestrzeniach sieci krystalicznej drugiego składnika — zw. gospodarzem.
zwrot przez rufę, zwrot z wiatrem,
żegl. manewr statku żaglowego polegający na przeprowadzeniu go od baksztagu jednego halsu do baksztagu drugiego halsu;
zwrot przez sztag, zwrot na wiatr,
żegl. manewr statku żaglowego polegający na przeprowadzeniu go od bajdewindu jednego halsu do bajdewindu drugiego halsu;
żel
[fr. gelée ‘galareta’],
chem. układ przynajmniej dwuskładnikowy, w którym każdy ze składników tworzy oddzielną, ciągłą fazę rozciągającą się w całej objętości ż.;

Słownik języka polskiego PWN

druga «godzina druga po południu lub w nocy»
druga klasa
1. «typ wagonu kolejowego albo pomieszczenia na statku lub w samolocie z mniej wygodnymi urządzeniami niż w klasie pierwszej»
2. «drugi gatunek towaru»
drugie pot. «drugie danie»
drag, drug [wym. drag] środ. «narkotyk»
drug zob. drag.
bieg pierwszy, drugi, trzeci, czwarty itp. «poszczególne przełożenia skrzyni biegów, umożliwiające różne stopnie szybkości jazdy pojazdów mechanicznych»
drugi I
1. «będący ostatnim elementem zbioru składającego się z dwóch jednostek lub jedną z dwóch części, na które można coś podzielić»
2. «pozostający w opozycji do pierwszego»
3. «podkreślający podobieństwo do kogoś, czegoś»
4. «mogący zastąpić nam kogoś lub coś»
drugi II «drugi dzień miesiąca»
drugi III «ktoś inny»
drugie danie «potrawy podawane w czasie obiadu po zupie»
drugie ja zob. alter ego.
drugie śniadanie «posiłek spożywany między śniadaniem a obiadem»
drugi gatunek «drugi stopień jakości towaru»
oparzenie pierwszego, drugiego, trzeciego lub czwartego stopnia «oparzenie skóry określone w zależności od jej uszkodzenia»
równanie kwadratowe, równanie drugiego stopnia «równanie, w którym niewiadoma występuje w drugiej potędze»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia