Człowiek

Encyklopedia PWN

prawo natury, prawo naturalne:
robot
[czes. robota ‘praca’],
cybernetyczna (sterowana) maszyna lokomocyjno-manipulacyjna przeznaczona do wspomagania lub realizacji czynności energetyczno-ruchowych, sensualnych i intelektualnych człowieka (robotyka).
Saint-Exupéry
[sęt egzüperị]
Antoine de Wymowa, ur. 29 VI 1900, Lyon, zm. 31 VII 1944,
francuski pisarz i lotnik.
w refleksji etycznej kardynalna cnota porządkująca wybory ludzkiej woli lub normatywny punkt odniesienia dla rozumu wskazującego woli prawidłowy wybór; w refleksji prawniczej kryterium dla norm prawnych, a nawet nie zawsze określany zbiór uprawnień przysługujących jednostkom lub/i grupom; w refleksji społecznej treść właściwego (pożądanego) ładu wspólnotowego, ewentualnie uwzględniająca potrzeby lub preferencje jednostki lub/i grupy; w refleksji teologicznej przymiot Boga, często ujmowanego przez prymat woli jako ten, który ustanawia natury (istoty) gatunków lub ład wszechrzeczy.
Suchodolski Bogdan, ur. 27 XII 1903, Sosnowiec, zm. 2 X 1992, Konstancin,
filozof, pedagog, historyk nauki i kultury.
wścieklizna, wodowstręt,
med., wet. ostra choroba ośrodkowego układu nerwowego wywoływana przez wirus wścieklizny należący do rodziny rabdowirusów;
religiozn. syntetyczna, oparta na objawieniu, nauka o człowieku, uprawiana gł. w obrębie teologii chrześcijańskiej.
antropometria
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, metréō ‘mierzę’],
antropol. dział antropologii, także jedna z metod zbierania danych o człowieku, dotyczących jego cech ilościowych, czyli dających się zmierzyć.
architektura
[łac. < gr. architéktōn ‘budowniczy’],
sztuka tworzenia ładu w otoczeniu w celu dostosowania go do zaspokojenia wielorakich fizycznych, materialnych i kulturowych potrzeb ludzi przez planową przemianę naturalnego środowiska oraz budowanie form i wydzielanie przestrzeni o różnym przeznaczeniu.
Z uwagi na wielorakie zróżnicowanie ludności imperium azteckiego, o jej wspólnej religii można mówić jedynie w dużym uproszczeniu. Jednak wpływ dziedzictwa mezoamer., jak również pokrewieństwo kulturowe między grupami etnicznymi należącymi do rodziny ludów Nahua, unifikowały rozmaitość mitów, wierzeń, rytuałów, instytucji rel. i form kultu. Wynikające stąd podobieństwa pozwalają traktować umownie religię aztecką jako pewną całość, będącą hist. mutacją wcześniejszych wierzeń i kultów.
zbiór ksiąg świętych w judaizmie i chrześcijaństwie.
systematyczna refleksja filoz. nad osobą i dziełem Jezusa Chrystusa;
Condorcet
[kądorsẹ]
Jean Antoine Nicolas de Wymowa, markiz, ur. 17 IX 1743, Ribemont, zm. III lub IV 1794, Clamart,
francuski filozof, matematyk, ekonomista i działacz polityczny.
Darwin
[dạ:ruın]
Charles Robert Wymowa, ur. 12 II 1809, Shrewsbury, zm. 19 IV 1882, Down (Downe),
przyrodnik angielski, twórca teorii ewolucji biologicznej, zwanej od jego nazwiska darwinizmem.
Diogenes z Synopy, Diogénēs Synōpeús, ur. ok. 413, zm. 323 p.n.e.,
filozof grecki ze szkoły cyników.
Duns Szkot Jan, błogosławiony, właśc. Johannes Duns Scotus, ur. ok. 1266, Duns (hrab. Berwick, Szkocja), zm. 8 XI 1308, Kolonia,
filozof i teolog, inicjator szkotyzmu.
specyficzna, dostosowana do religijnych zasad islamu interpretacja społecznego procesu gospodarowania.
Eliot
[ẹliət]
Thomas Stearns Wymowa, ur. 26 IX 1888, Saint Louis (stan Missouri), zm. 4 I 1965, Londyn,
anglo-amerykański poeta, dramatopisarz i krytyk literacki.
etyka
[gr. tá ēthiká ‘traktat o obyczajach’ < ḗthos ‘obyczaj’, ‘charakter’],
termin użyty w IV w. p.n.e. przez Arystotelesa w tytule dzieła Etyka nikomachejska na oznaczenie opisowo-krytycznego studium tego, co dotyczy etosu jako ludzkiego charakteru, obyczaju, tj. utrwalonego sposobu zachowania się w środowisku życia, zamieszkania;
Fichte
[fı̣śtə]
Johann Gottlieb Wymowa, ur. 19 V 1762, Ramramenau (Saksonia), zm. 27 I 1814, Berlin,
filozof niemiecki, jeden z głównych przedstawicieli klasycznej filozofii niemieckiej.

Słownik języka polskiego PWN

biały człowiek «człowiek o białej skórze, w odróżnieniu np. od człowieka czarnoskórego lub o skórze żółtej»
człowiek I
1. «istota żywa wyróżniająca się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego»
2. «reprezentant najlepszych cech ludzkich»
3. «osoba dorosła»
4. pot. «pracownik fizyczny»

• człowieczy • człowieczysko
człowiek II pot. «w funkcji zaimka osobowego: ja, lub w funkcji zaimków nieokreślonych: ktoś, ktokolwiek»
człowiek jaskiniowy, pierwotny «człowiek z okresu przedhistorycznego»
człowiek za burtą «hasło alarmowe na łodzi, statku wzywające do ratowania tonącego»
ludzie forma liczby mnogiej rzeczownika człowiek.
ekologia człowieka «dyscyplina naukowa badająca korzystny i szkodliwy wpływ środowiska na człowieka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia