Człowiek

Encyklopedia PWN

organizacja młodzieżowa, utworzona VII 1948 w wyniku połączenia Organizacji Młodzieży Tow. Uniw. Robotniczego, Związku Młodzieży Demokr., Związku Młodzieży Wiejskiej Rzeczypospolitej Pol. „Wici”, Związku Walki Młodych;
zwierciadło, łac. speculum,
gatunek literatury parenetycznej;
anat. otwór w tęczówce oka kręgowców, który dozuje dostęp światła do wnętrza gałki ocznej;
żararaka, Bothrops jararaca,
gatunek jadowitego węża z podrodziny grzechotników, zamieszkujący Brazylię, północną Argentynę i Paragwaj;
żarłacz ludojad, rekin biały, ludojad, rekin ludojad, Carcharodon carcharias,
gatunek rekina;
żarłacz śledziowy, lamna, Lamna nasus,
gat. rekina;
żarłacz tygrysi, rekin tygrysi, Galeocerdo cuvieri,
jeden z najbardziej niebezpiecznych rekinów;
grupa ryb z nadrzędu rekinów
płaskie, wąskie parzyste kości szkieletu kręgowców;
ludzie żyjący z jałmużny;
działalność człowieka na wodzie uprawiana przy użyciu statków wodnych, z wykorzystaniem przeznaczonej do tego infrastruktury (porty, kanały);
Żelazkowa Binka, ur. 1923,
bułgarski reżyser filmowy;
Żeleński Tadeusz, pseud. Boy, ur. 21 XII 1874, Warszawa, zm. 3 VII 1941, Lwów,
syn Władysława, tłumacz, krytyk teatralny i literacki, publicysta, satyryk;
żmija lewantyńska, Vipera lebetina,
duża jadowita żmija;
podrodzina jadowitych węży;
anat. silnie umięśniona część przewodu pokarmowego (pokarmowy układ) zwierząt między przełykiem a jelitem, gdzie zachodzi rozdrobnienie pokarmu i wstępny proces trawienia w środowisku kwaśnym.
biol. brunatnożółta wydzielina wątroby;
Żółkowski, Ziółkowski, Alojzy Gonzaga Jazon, ur. 4 XII 1814, Warszawa, zm. 25 XI 1889, tamże,
syn Fortunata Alojzego Gonzagi, aktor, śpiewak;
żółtlica, Galinsoga,
rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych (złożonych) obejmujący 9 gat. z Ameryki Północnej i Ameryki Południowej, z których 2 gat. w wyniku rozprzestrzenienia przez człowieka po całym świecie stały się roślinami kosmopolitycznymi i uporczywymi chwastami;
Żychiewicz Tadeusz, ur. 12 I 1922, Bratkowice k. Rzeszowa, zm. 11 XI 1994, Kraków,
pisarz rel., historyk sztuki;

Słownik języka polskiego PWN

biały człowiek «człowiek o białej skórze, w odróżnieniu np. od człowieka czarnoskórego lub o skórze żółtej»
człowiek I
1. «istota żywa wyróżniająca się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego»
2. «reprezentant najlepszych cech ludzkich»
3. «osoba dorosła»
4. pot. «pracownik fizyczny»

• człowieczy • człowieczysko
człowiek II pot. «w funkcji zaimka osobowego: ja, lub w funkcji zaimków nieokreślonych: ktoś, ktokolwiek»
człowiek jaskiniowy, pierwotny «człowiek z okresu przedhistorycznego»
człowiek za burtą «hasło alarmowe na łodzi, statku wzywające do ratowania tonącego»
ludzie forma liczby mnogiej rzeczownika człowiek.
ekologia człowieka «dyscyplina naukowa badająca korzystny i szkodliwy wpływ środowiska na człowieka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia