Człowiek

Encyklopedia PWN

programowy dokument rewolucji francuskiej 1789–99, uchwalony 26 VIII 1789 przez Konstytuantę na wniosek M.J. La Fayette’a;
Międzynarodowy Instytut Praw Człowieka, fr. Institut International des Droits de l’Homme,
zał. 1969 przez R. Cassina w Strasburgu
jedna z 3 wyróżnionych przez G. Cuviera odmian człowieka; podstawą jej wyróżnienia jest „żółty”, a właściwie płowy odcień skóry.
Międzynarodowa Helsińska Federacja Praw Człowieka, ang. International Helsinki Federation for Human Rights Wymowa(IHF),
organizacja pozarządowa, powstała 1982 w Wiedniu na konferencji poświęconej przestrzeganiu praw człowieka, w której uczestniczyli członkowie komitetów nar. z Austrii, Belgii, Francji, Holandii, Kanady, Norwegii, Szwecji i USA; siedziba w Wiedniu;
rezolucja uchwalona 1948 przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, Deklaracja praw człowieka.
organ pomocniczy Zgromadzenia Ogólnego ONZ, utworzony 2006;
niezależne ugrupowanie społ.-polit., powołane III 1977 w Warszawie;
kategoria społeczna, → luźni ludzie.
termin używany niekiedy na określenie → antropogenezy.
przestępstwo polegające na handlu niewolnikami, kobietami (nawet za ich zgodą) lub dziećmi;
Instytut Nauk o Człowieku w Wiedniu, Institut für Wissenschaften von Menschen,
instytucja naukowo-badawcza, założona 1981 przez K. Michalskiego, J. Tischnera i H.-G. Gadamera jako miejsce spotkań i wspólnej pracy naukowej uczonych, intelektualistów i studentów z krajów środkowej, wschodniej i zachodniej Europy oraz budowy jedności europejskiej;
organizacja społ., utworzona 1921;
fr.-pol. tajna organizacja działająca w czasie II wojny świat., → Visigoths-Lorraine.
psychologia
[gr. psychḗ ‘dusza’, lógos ‘słowo’, ‘nauka’],
współcześnie, w najszerszym rozumieniu — nauka zajmująca się ludzkimi czynnościami lub zachowaniami, które składają się zarówno z subiektywnych procesów umysłowych, jak i z zewnętrznych, obiektywnych i fizycznych reakcji;
antropogeneza
[gr. ánthrōpos ‘człowiek’, génesis ‘pochodzenie’],
filogeneza człowieka,
całokształt procesów ewolucyjnych, które doprowadziły przez długofalowe zmiany genetyczne do przekształcenia się form przedludzkich w formy człowieka współczesnego (Homo sapiens), którego historia rodowa (i rodziny człowiekowatych) jest ciągle przedmiotem badań i szerokich dyskusji naukowych.
Jan Paweł II, Karol Józef Wojtyła, święty, ur. 18 V 1920, Wadowice, zm. 2 IV 2005, Rzym,
papież, teolog i filozof.
katolicyzm
[gr. katholikós ‘powszechny’],
treść nauczania Kościoła katolickiego, całość przyjętych w nim zasad odnoszących się do wiary, moralności, życia religijnego i funkcjonowania Kościoła, a także sam Kościół katolicki jako społeczność widzialna.

Słownik języka polskiego PWN

biały człowiek «człowiek o białej skórze, w odróżnieniu np. od człowieka czarnoskórego lub o skórze żółtej»
człowiek I
1. «istota żywa wyróżniająca się najwyższym stopniem rozwoju psychiki i życia społecznego»
2. «reprezentant najlepszych cech ludzkich»
3. «osoba dorosła»
4. pot. «pracownik fizyczny»

• człowieczy • człowieczysko
człowiek II pot. «w funkcji zaimka osobowego: ja, lub w funkcji zaimków nieokreślonych: ktoś, ktokolwiek»
człowiek jaskiniowy, pierwotny «człowiek z okresu przedhistorycznego»
człowiek za burtą «hasło alarmowe na łodzi, statku wzywające do ratowania tonącego»
ludzie forma liczby mnogiej rzeczownika człowiek.
ekologia człowieka «dyscyplina naukowa badająca korzystny i szkodliwy wpływ środowiska na człowieka»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia