Chin

Encyklopedia PWN

niewielka grupa etniczna w Wietnamie, posiadająca status oficjalnie uznanej narodowości;
konferencja zwołana przez państwa alianckie w celu przygotowania traktatów pokojowych z państwami, które w czasie II wojny światowej były eur. sojusznikami Niemiec, tj. z Bułgarią, Finlandią, Rumunią, Węgrami i Włochami;
Pekin, Beijing,
stolica Chin, we wschodniej części kraju.
poczdamska konferencja 17 VII–2 VIII 1945, konferencja berlińska,
konferencja w Poczdamie koło Berlina przywódców 3 mocarstw sojuszniczych w II wojnie światowej: prezydent USA, H. Trumana, premiera ZSRR, J. Stalina i premierów Wielkiej Brytanii, W. Churchilla (do 25 VII) oraz C. Attlee’go (od 28 VII jako premiera brytyjski);
Południowochińskie, Morze, chiń. Nan Hai, indonez. i malaj. Laut Tiongkok Selatan, khmerskie Samot Czen, wietn. Bien Dong, ang. South China,
morze Oceanu Spokojnego, między południowym wybrzeżem Chin, Tajwanem, Archipelagiem Filipińskim, Borneo oraz półwyspem Indochińskim;
bunt zesłańców pol. (ponad 700 osób) skierowanych do budowy bajkalskiej drogi obwodowej;
Qinghai, Cinghaj Wymowa,
prow. w zachodniej części Chin;
zjawisko różnorodnie definiowane i opisywane z wielu perspektyw, najczęściej jako relacja człowieka do sacrum.
Rudomina Jędrzej, ur. 1596, Litwa, zm. 5 IX 1631, prow. Fujian (Chiny),
jezuita, misjonarz;
Sima Guang, Sy-ma Kuang, ur. 1019, zm. 1086,
historyk chiński;
sōtō-shū
[so:to: śu:],
jedna z najważniejszych (oprócz rinzai-shū) japońskich szkół buddyzmu zen; zał. 1227 przez Dōgena po jego powrocie z Chin, kontynuacja chiń. szkoły caodong.
państwo w Azji Wschodniej, na wyspie Tajwan i 21 przybrzeżnych wyspach oraz na archipelagu Peskadory, położonym w Cieśninie Tajwańskiej, oddzielającej Tajwan od Chin; formalnie prowincja Chin, faktycznie niezależny od rządu ChRL
Weifang, Wejfang,
m. we wschodnich Chinach (prow. Shandong), wzdłuż rz. Bailang He (od g. Yimeng Shan) po zat. Laizhou (M. Żółte);
całokształt spraw związanych z wojskiem i sposobem prowadzenia wojny.
Zapiski historyka, Shiji, Szy-ci,
historia Chin od dziejów najdawniejszych do II w. p.n.e., napisana przez Sima Qiana;
Zhou Enlai, Czou En-laj Wymowa, ur. 1898, Huaian (prow. Jiangsu), zm. 8 I 1976, Pekin,
polityk chiński.
Ai Qing, Aj Cing, właśc. Jiang Haicheng, ur. 27 III 1910, Jinhua (prow. Zhejiang), zm. 5 V 1996, Pekin,
chiński poeta, krytyk literacki;
An Shigao, An Qing, żył w II w. n.e.,
jeden z pierwszych propagatorów buddyzmu w Chinach,

Tabele, zestawienia

Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia