Brzegu

Encyklopedia PWN

m. powiatowe w województwie opolskim, na pograniczu Równiny Grodkowskiej i Pradoliny Wrocławskiej, nad Odrą.
miasto w województwie dolnośląskim, w powiecie wołowskim, na obszarze Pradoliny Wrocławskiej, na pr. brzegu Odry, w pobliżu stopnia wodnego Brzeg Dolny.
stopień wodny i zbiornik na Odrze (woj. dolnośląskie);
mat. zbiór wszystkich punktów brzegowych rozważanego zbioru (zawartego w pewnej przestrzeni topologicznej), czyli punktów tego zbioru mających w każdym swoim otoczeniu punkty przestrzeni spoza zbioru.
obszar ok. 6 tys. km2 na zachód od Jordanu (łącznie ze wschodnią częścią Jerozolimy);
chiń. powieść hist.-przygodowa z XIII–XIV w., Shuihu zhuan.
Słoneczny Brzeg, Słynczew briag,
miejscowość wypoczynkowa we wschodniej Bułgarii, w obwodzie Burgas, nad M. Czarnym, 6 km na północ od Nesebyru;
stolica Polski i województwa mazowieckiego, pow. grodzki, na Nizinie Środkowomazowieckiej, obejmującej w granicach miasta część Kotliny Warszawskiej, Doliny Środkowej Wisły, Równiny Warszawskiej oraz krańce równin Wołomińskiej i Łowicko-Błońskiej, nad Wisłą (w obrębie miasta 28 km biegu rzeki); ośrodek aglomeracji warszawskiej.
Palestyńczycy, Arabowie palestyńscy,
arabscy mieszkańcy byłego bryt. terytorium mandatowego (1922–48) Palestyny i ich potomkowie;
Paryż, Paris Wymowa,
stolica Francji, w środkowej części Basenu Paryskiego, nad Sekwaną (szer. ok. 100 m), silnie meandrującą między ujściami Yerres i Marny na południu a ujściem Oise na północnym zachodzie;
geol. sformułowana w latach 60. XX w. i obecnie niemal powszechnie akceptowana teoria wyjaśniająca — w ramach spójnej koncepcji, zakładającej ruch płyt litosfery — rozrost dna oceanicznego, dryf kontynentów, rozwój wielkich struktur tektonicznych oraz przejawy wulkanizmu i sejsmiczności Ziemi.
Bagdad
[arab., ‘dany przez Boga’],
Baghdād,
stolica Iraku i ośrodek adm. muhafazy Bagdad, w środkowej części kraju, na Niz. Mezopotamskiej, nad rz. Tygrys, w miejscu największego jej zbliżenia do Eufratu.
klif
[ang.],
faleza,
urwisko brzegu mor. lub jeziornego;
mat. jedna z metod przybliżania pewnych równań różniczkowych cząstkowych za pomocą układu równań algebraicznych, który zazwyczaj rozwiązuje się przy użyciu komputera.
Odra, niem. Oder, łac. Viadrina,
rz. w Polsce i Czechach, na odcinku 179 km graniczna z Niemcami, jedna z największych w zlewisku Morza Bałtyckiego, druga, po Wiśle, pod względem długości rzeka w Polsce.
Rzym, Roma,
stolica i największe miasto Włoch, nad Tybrem, w środkowej części Półwyspu Apenińskiego, na nizinie Campania di Roma oraz przedgórzach Apeninu Abruzyjskiego, w pobliżu brzegu Morza Tyrreńskiego;
Arafat Jasir, Muhammad Jasir Abd ar-Ra‘uf al-Qudwa, pseud. Abu Ammar, ur. 24 VIII 1929, Gaza(?), zm. 11 XI 2004, Clamart koło Paryża,
przywódca palestyńskiego ruchu wyzwoleńczego.
ocean między Europą, Afryką, Antarktydą i Ameryką, drugi na Ziemi według powierzchni, po Oceanie Spokojnym.
jez., zachodnia część kompleksu jez. Mamry;
Kijów, Kyjiw, Kyiv,
stolica Ukrainy, nad środkowym Dnieprem, poniżej ujścia Desny;

Materiały dodatkowe

Desroches — samotność piaszczystego luksusu
Cezar, Wojna galijska, łac. Commentarii de bello Gallico
Gwadelupa. Dwa w jednym, czyli podróże po Gwadelupie
makolągwa, Carduelis cannabina
Moorea — wyspa przejrzystej laguny i wygasłego wulkanu

Słownik języka polskiego PWN

brzeg
1. «krawędź ścian, powierzchni przedmiotów»
2. «pas ziemi stanowiący granicę między wodą a lądem; też: obszar lądowy przylegający do rzeki, jeziora, morza»
3. «pas nadgraniczny, krańcowy»

• brzegowy, brzeżny • brzeżek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia