Bo

Encyklopedia PWN

m. w południowo-wschodniej części Sierra Leone;
Bo Carlo, ur. 25 I 1911, Sestri Levante, zm. 21 VII 2001, Genua,
wł. krytyk i historyk literatury;
Bo Hai, Pohaj,
zat. M. Żółtego (O. Spokojny), u wybrzeży Chin;
Bo Juyi, Po Cü-i, Bai Juyi, ur. 772, Xinsheng (prow. Shaanxi), zm. 846, Luoyang (prow. Henan),
poeta chiń.; jeden z najsłynniejszych przedstawicieli 2. pokolenia wielkich poetów epoki Tang;
Bac Bo
[bak bo] Wymowa,
do 1945 Tonkin,
kraina historyczna w północnym Wietnamie, nad Zat. Tonkińską, obejmuje najbardziej północny region spośród hist. trójpodziału kraju (Bac Bo, Trung Bo, Nam Bo);
Trung Bo
[czuŋ bo],
Trung Ky, fr. Annam,
kraina historyczna w środkowym Wietnamie, nad M. Południowochińskim, między krainami: Bac Bo na północy i Nam Bo na południu, na zachodzie graniczy z Laosem i Kambodżą;
Bac Bo
[bak bo] Wymowa,
zat. M. Południowochińskiego, → Tonkińska, Zatoka.
Bergman
[bạ̈rjman]
Bo Hjalmar Wymowa, ur. 6 X 1869, Sztokholm, zm. 17 XI 1967, tamże,
pisarz szwedzki;
Carpelan
[kar˜]
Bo Gustaf Bartelsson, ur. 25 X 1926, Helsinki, zm. 11 II 2011,
pisarz fiński, tworzący w języku szwedzkim;
Nam Bo, hist. Kochinchina,
kraina w południowym Wietnamie, nad M. Południowochińskim i Zat. Tajlandzką, granicząca od północnego zachodu z Kambodżą;
Nilsson Bo, ur. 1 V 1937, Skellefteå,
kompozytor szwedzki;
Setterlind
[sẹtərlind]
Bo, ur. 24 VIII 1923, Växjö, zm. 24 I 1991, Strängnäs,
pisarz szwedzki;
Táin Bó Cuailgne
[celt.],
Uprowadzenie stad z Cuailnge,
epos iryjski spisany w języku celtyckim (pierwsza wersja z VIII w., zapis z XII w. sporządzony w klasztorze Clonmacnoise w Irlandii)
Undén Bo Βsten, ur. 25 VIII 1886, Karlstadt, zm. 16 I 1974, Sztokholm,
szwedz. polityk, prawnik;
Widerberg
[wị:dərbärj]
Bo, ur. 8 VI 1930, Malmö, zm. 1 V 1997, Sztokholm,
szwedzki reżyser i krytyk film., pisarz; jeden z gł. twórców tzw. młodego kina szwedzkiego;
czasopisma poświęcone utrwalaniu i upowszechnianiu wyników badań nauk., dostarczaniu informacji o rozwoju i postępach nauki we wszystkich jej dziedzinach, wydawane w zasadzie przez instytucje nauk. i przeznaczone przede wszystkim dla środowisk naukowych.
Descartes
[dekạrt]
René Wymowa, forma zlatynizowana Renatus Cartesius, Kartezjusz, ur. 31 III 1596, La Haye (ob. La Haye-Descartes, Turenia), zm. 11 II 1650, Sztokholm,
francuski filozof, fizyk i matematyk; jeden z najbardziej rewolucyjnych umysłów XVII w., zwany ojcem filozofii nowożytnej.
sole kwasów boru;
Bizet
[bizẹ]
Georges Wymowa, właśc. Alexandre César Léopold Bizet, ur. 25 X 1838, Paryż, zm. 3 VI 1875, Bougival k. Paryża,
francuski kompozytor, twórca Carmen, prekursor muzyki XX w..
Bodh Gaja, hindi Bodh Gayā, ang. Buddh Gaya,
m. w środkowowschodnich Indiach, w stanie Bihar, na Niz. Gangesu, 10 km na południe od Gaja.

Słownik języka polskiego PWN

bo I «spójnik wprowadzający zdanie wyjaśniające wcześniejszą informację lub ostrzegające przed konsekwencjami niewykonania tego, o czym była mowa wcześniej»
bo II «partykuła mająca charakter wzmacniający, zwykle w zwrotach przeciwstawnych, np. Ładna, bo ładna, ale głupia, lub wprowadzająca pytanie retoryczne, zaprzeczająca komunikowanej w nim treści, np. Bo to prawda?, Bo ja wiem?»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia