Bengalu

Encyklopedia PWN

Bengal, hindi Baṅgāl, bengalskie Vāṁlā,
kraina historyczna w Azji Południowej, na wschodzie Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;
Do grudnia 1971 wschodnia część Pakistanu.
Bengal Zachodni, hindi Paścimī Baṅgāl, ang. West Bengal,
stan we wschodnich Indiach, nad Zat. Bengalską, na pograniczu z Bangladeszem, Nepalem i Bhutanem.
ludność zamieszkująca Bengal (zachodni Bangladesz oraz Bengal Zachodni w Indiach), nieliczni w Nepalu;
Bhashani Abdul Hamid Khan, ur. 1885, Dhangara k. Serajganj (Bengal Wsch.), zm. 17 XI 1976, Dhaka
polityk bengalski, duchowny muzułm. (maulana);
Tagore Rabindranath, właśc. Rabīndranāth Thākur, ur. 7 V 1861, Kalkuta, zm. 7 VIII 1941, tamże,
indyjski poeta, prozaik, filozof, myśliciel, tworzący w języku bengalskim, także kompozytor i malarz, laureat literackiej Nagrody Nobla 1913.
Ćakrabarti Mukundaram, przydomek Kabikankan, żył w 2. poł. XVI w.,
poeta indyjski, tworzący w języku bengalskim;
Clive
[klaıw]
Robert, ur. 29 IX 1725, Styche (hrab. Shropshire), zm. 22 XI 1774, Londyn,
bryt. żołnierz i administrator kolonialny;
teatr indyjski pochodzący z terenów hist. Bengalu (obecnie indyjski stan Bengal Zachodni i państwo Bangladesz) oraz sąsiadujących z nim stanów: Bihar, Orisa i Asam.
dynastia panująca VIII–XII w. w północno-wschodnich Indiach (gł. Bengal i Bihar);
bengalski język, bangla, bangala, banla,
jeden z najważniejszych języków nowoindoaryjskich;
Dhaka, Dakka Wymowa, bengalskie Ḍhākā, ang. Dhaka, dawniej Dacca,
stolica Bangladeszu, ośrodek adm. prow. Dhaka, położona w środkowej części kraju, na płaskiej równinie w delcie Gangesu, Brahmaputry i Meghny, nad rz. Buriganga (odnoga Brahmaputry).
Gandhi Mohandas Karamchand, przydomek Mahatma [‘wielki duchem’], ur. 2 X 1869, Porbandar (stan Gudźarat), zm. 30 I 1948, Delhi,
przywódca indyjskiego ruchu narodowego, prawnik.
Gupta Widźaj, żył na przeł. XV i XVI w.,
poeta indyjski, tworzący w języku bengalskim;
Kalkuta, hindi Kalkattā, bengalskie Kolkatā, ang. Calcutta Wymowa, ang. od 2001 Kolkata,
m. we wschodnich Indiach, stolica stanu Bengal Zachodni.
komunalizm, ang. communalism,
zjawisko społ. polegające na wykorzystywaniu różnic rel. i podtrzymywaniu antagonizmów między wspólnotami (komunami) rel. dla osiągnięcia celów polit., dotyczące przede wszystkim hindusów, muzułmanów i sikhów w południowej Azji.
rodzaj indyjskiego malarstwa lud., popularny zwłaszcza w Bengalu i Biharze;

Słownik języka polskiego PWN

bengali «język bengalski»
język bengalski, język bengali «urzędowy język w Bangladeszu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia