Baranów

Encyklopedia PWN

Hamal
[arab., ‘baran’],
α Arietis,
najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Barana;
Ajas, Ajaks, zw. Wielkim, gr. Aías,
mit. gr. syn Telamona, król Salaminy;
mit. egip. Bóg-stwórca świata;
nad Wisłą, w pobliżu m. Baranów Sandomierski;
Baranowski Wojciech, ur. 1548, Baranów n. Gopłem, zm. 23 IX 1615, Łowicz,
prymas, podkanclerzy koronny;
Bielski, pierwotnie Wolski, Marcin, ur. ok. 1495, Biała (Sieradzkie), zm. 18 XII 1575, tamże,
ojciec Joachima, pisarz i historyk.
Chnum
[staroegip. hnm ‘łączyć się’, ‘tworzyć’],
mit. egip. bóstwo egipskie, personifikacja twórczego połączenia;
w kulturze staroż. Egiptu przedmioty bądź przedstawienia ikonograficzne, które w sposób zrozumiały i oczywisty dla społeczeństwa zastępowały, uzupełniały lub ilustrowały myśl teologiczną zawartą w tekstach religijnych.
Fryksos i Helle, Phríxos, Héllē,
mit. gr. dzieci Atamasa, króla Orchomenos, i nimfy Nefele;
Gucci
[gụczczi]
Santi Wymowa, ur. ok. 1530, zm. przed 3 II 1600, Kraków lub Pińczów,
architekt i rzeźbiarz, pochodzenia włoskiego;
hampshire down
[hạ̈mpszər daun],
bryt. rasa owiec krótkowełnistych o użytkowości mięsnej,
Junosza, Baran,
polski herb szlachecki;
Juszczak Franciszek, ur. 17 IX 1889, Baranów, zm. 14 II 1975,
działacz nar. i społ. na Dolnym Śląsku;
Krempa Franciszek, ur. 4 X 1853, Padew k. Mielca, zm. 5 XII 1935, Baranów Sandomierski,
działacz ruchu lud.;
ród magnacki herbu Wieniawa.
Leszczyński Wacław, ur. 15 VIII 1605, Baranów, zm. 1 IV 1666, Łyszkowice,
syn Andrzeja (ok. 1559–1606), brat Jana i przyrodni brat Rafała (1579–1636), arcybiskup gnieźnieński, prymas Polski;
Mistrz Piotr Pathelin, Maître Pierre Pathelin,
anonimowa farsa fr. (powstała ok. 1464, wyst. ok. 1474, wyst. pol. ok. 1780, wyd. pol. 1938);
Polifem, Polýphēmos
[gr., ‘wielce sławny’],
mit. gr. według Odysei najdzikszy z cyklopów;
Sheratan, β Arietis,
druga pod względem jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Barana;
Sitka
[sı̣tkə],
m. w USA, w stanie Alaska, na zachodnim brzegu Wyspy Baranowa w Archipelagu Aleksandra.

Materiały dodatkowe

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

baran
1. «samiec owcy»
2. «wyprawiona skóra tego zwierzęcia; też: futro z tych skór»
3. obraźl. «człowiek nieinteligentny»
4. zob. baranek w zn. 5.
5. Baran «jeden ze znaków zodiaku; też: osoba urodzona pod tym znakiem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia