ADO

Encyklopedia PWN

ekon. ilości dóbr i usług, które ogół konsumentów chce i może kupić;
Sajf al-Daula, Sayf ad-Dawla, ur. 22 VI 916, Halab, zm. 9 II 967, tamże,
książę (emir) z dynastii Hamdanidów z Halabu od 944, najwybitniejszy przedstawiciel rodu;
Tomasz z Akwinu, Akwinata, Doktor Anielski, święty, ur. 1224 lub 1225, Roccasecca k. Neapolu, zm. 7 III 1274, Fossanova,
teolog i filozof, twórca tomizmu.
mat. zagadnienie konstrukcyjne podziału dowolnego kąta na 3 równe części.
stolica średniow. Chorezmu (obecnie ruiny w południowej części m. Köneürgenç w Turkmenistanie);
Zanki, Imad ad-Din Zengi, ur. 1087, zm. 1146,
ojciec Nur ad-Dina, od 1127 atabeg Mosulu;
a battuta
[wł.],
muz. w partyturze nakaz powrotu do wcześniejszego tempa wykonania utworu;
a piacere
[a piaczẹre; wł.],
muz. dowolnie, wg upodobania;
Abd al-Aziz as-Surajj, ‘Abd al-‘Azīz as-Surayy’, ur. 3 XI 1939, Kuwejt,
arabski prozaik i dramatopisarz z Kuwejtu;
Abd al-Kadir, ‘Abd al-Qādir, Abd al-Kadir Ibn Muhji ad-Din Ibn Mustafa al-Hasani al-Dżaza’iri, Abd el-Kader, ur. 6 IX 1808, zm. 26 V 1883, Damaszek,
arabski przywódca (emir) z Algierii, bohater narodowy tego kraju.
Abd ar-Rahman I, Abd ar-Raḥman I Ibn Mu’awija, ’Abd ar-Raḥmān I Ibn Mu‘āwiya, zw. Ad-Dachil, z rodu Umajjadów, ur. 731, Damaszek, zm. 30 IX 788, Kordoba,
pierwszy umajjadzki emir Kordoby od 756;
adagio
[adạdżio; wł.] Wymowa,
muz. powoli, określenie tempa wykonania utworu muz., podawane w partyturze;
Adam
[adạ̃]
Adolphe Charles Wymowa, ur. 24 VII 1803, Paryż, zm. 3 V 1856, tamże,
kompozytor francuski;
Adam de la Halle
[adạ̃ dö la ạl],
zw. Adam le Bossu, Adam d’Arras, ur. ok. 1235, Arras, zm. ok. 1287, Neapol,
truwer francuski;
Adam
[adạ̃]
Paul, ur. 7 XII 1862, Paryż, zm. 1 I 1920, tamże,
pisarz francuski;
Adamov
[adã:mọf]
Arthur Wymowa, ur. 23 VIII 1908, Kisłowodzk, zm. 15 III 1970, Paryż,
dramatopisarz fr., pochodzenia rosyjskiego;
Adapazarı
[adạpazary],
Sakraya,
m. w północno-zachodniej Turcji, nad rz. Sakarya.
adiustacja
[łac. ad- ‘do-’, iustus ‘słuszny’],
jedna z czynności redagowania tekstu autorskiego; przygotowanie tekstu do składu (opracowanie stylistyczne, ortograficzne, techniczno-typograficzne).

Materiały dodatkowe

Boże Narodzenie, łac. Natale Domini,
chrześcijańskie święto obchodzone od starożytności dla wspomnienia i uczczenia narodzin (wcielenia) Jezusa Chrystusa.

Słownik języka polskiego PWN

A.D., AD «Anno Domini»
ad «do – słowo rozpoczynające odnośniki do punktów wymienionych wcześniej w tekście, np. ad 1»
ad absurdum «(doprowadzić rozumowanie) do niedorzeczności»
ad acta [wym. ad akta] «(złożyć) do akt (spraw, którymi nie trzeba się już zajmować)»
ad deliberandum «do rozważenia»
ad depositum [wym. ad depoz-itum] «do przechowania»
ad exemplum «dla przykładu»
ad extra «na zewnątrz»
ad extremum «na koniec, wreszcie»
ad finem «do końca»
ad hoc [wym. ad hok] «bez przygotowania»
ad infinitum «do nieskończoności»
ad interim [wym. ad interim] «tymczasowo»
ad intra «do wewnątrz, do wnętrza»
ad Kalendas Graecas [wym. ad kalendas grekas] «(odłożyć coś) do terminu, który nigdy nie nastąpi»
ad libitum [wym. ad libitum]
1. «bez ograniczeń»
2. «określenie w partyturze pozwalające wykonawcy utworu na dowolność»
ad litteram «dosłownie»
ad multos annos «życzenie stu lat»
ad notam «do wiadomości»
ad oculos [wym. ad okulos] «naocznie»
ad patres «(wybrać się) na tamten świat»
ad personam «w stosunku do konkretnej osoby»
ad rem «wyrażenie kończące dygresję»
ad spectatores [wym. ad spektatores] «do widzów – wskazówka dramaturga lub reżysera, do kogo mają być kierowane słowa aktora»
ad usum [wym. ad uzum] «do (czyjegoś) użytku»
ad usum externum [wym. ad uzum eksternum] «do użytku zewnętrznego»
ad usum internum [wym. ad uzum internum] «do użytku wewnętrznego»
ad valorem «według wartości»
ad verbum «dosłownie»
ad vitam aeternam [wym. ad witam eternam] «do życia wiecznego»
ad vocem «w nawiązaniu do»
reductio ad absurdum [wym. reduktio ad absurdum] «rozumowanie polegające na wykazaniu fałszywości pewnej tezy przez udowodnienie, że prowadzi ona do absurdu»
terminus ad quem [wym. terminus ad kwem] «moment przewidywany lub ustalony jako końcowy, zamykający coś»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia