żywopłot

Encyklopedia PWN

ogrodzenie z drzew (np. świerk) lub krzewów (np. ałycza, irga), tworzących zwarty szereg, odpowiednio przycinanych
bukszpan wiecznozielony, Buxus sempervirens,
ozdobny (gł. żywopłoty) krzew z rodziny bukszpanowatych (Buxaceae);
cereus, Cereus,
jeden z najdawniej utworzonych rodzajów z rodziny kaktusowatych, obecnie rodzaj zbiorczy podzielony na ponad 20 rodzajów,
Cotu, Co Tu,
grupa etniczna mieszkająca w środkowym Wietnamie i Laosie;
pasmo przyrodnicze wiążące ze sobą izolowane przestrzennie elementy zróżnicowanego pod względem ekologicznym krajobrazu, np. rzeka wraz z doliną, wąwóz, szeregowe lub pasmowe zadrzewienie śródpolne, żywopłot, nasyp kolejowy, pobocze drogi.
fitomelioracje
[gr. phytón ‘roślina’, łac. melioratio ‘ulepszenie’],
zabiegi przeprowadzane w celu zmiany niekorzystnych warunków środowiska i krajobrazu,
Gietrieng, Gie Trieng,
grupa etniczna mieszkająca w środkowym Wietnamie;
głóg, krategus, lud. babicha, bodłak, Crataegus,
rodzaj z rodziny różowatych, podrodziny jabłkowych (Pomoideae);
kaktusowate, kaktusy, Cactaceae,
rodzina roślin z klasy dwuliściennych,
karagana, grochownik, Caragana,
rodzaj roślin okrytozalążkowych, drzewiastych z rodziny bobowatych (motylkowatych);
karagana syberyjska, grochownik syberyjski, Caragana arborescens,
miododajny, ozdobny krzew z rodziny bobowatych (motylkowatych);
kwatera
[fr. < łac.],
szt. ogrod. część ogrodu wyodrębniona alejami, obramowana żywopłotami, szpalerami, rzędami drzew lub ogrodzeniem;
bot., roln. jeden z elementów składowych terenów zieleni, powierzchnia obsadzona roślinami ozdobnymi, o dekoracyjnych kwiatach lub liściach;
labirynt ogrodowy, błędnik, Dom Dedala,
szt. ogrod. element ogrodu stanowiący skomplikowany system dróg, stosowany od średniowiecza do czasów współczesnych;
ligustr, Ligustrum,
rodzaj rośliny drzewiastej z rodziny oliwkowatych;
lubaszka, Prunus insititia,
gatunek śliwy, wg niektórych autorów podgatunek śliwy domowej Prunus domestica subsp. insititia;
regulator wzrostu roślin, inhibitor syntezy giberelin;
roln. wąski pas zadrzewień (świerki, topole i in.) lub żywopłotów sadzonych na skraju pola od strony najczęściej wiejących wiatrów; celem o.p. jest osłabienie szkodliwego działania wiatru;
paklon, właśc. klon polny, Acer campestre,
krzew lub drzewo z rodzaju klon;
poncyria, Poncirus,
rodzaj roślin drzewiastych z rodziny rutowatych, z jednym tylko gatunkiem — p. trójlistkową (P. trifoliata);

Materiały dodatkowe

fiołek wonny, Viola odorata

Słownik języka polskiego PWN

żywopłot «ogrodzenie utworzone z gęsto posadzonych i często przycinanych niskich drzew lub krzewów»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia