żywność

Encyklopedia PWN

dawniej (do 1993), gałąź przemysłu zajmująca się wytwarzaniem żywności i używek;
strajk
[ang.],
zbiorowe, dobrowolne, okresowe zaprzestanie podstawowych czynności w procesie pracy lub nauki przez grupę albo zbiorowość społeczną w celu wymuszenia realizacji jej żądań przez ośrodek nadrzędny lub grupę kierującą jej działalnością (właściciela przedsiębiorstwa, organy władz państwowych), najczęściej przerwanie pracy przez pracowników najemnych w celu poprawy warunków pracy i wynagrodzenia za nią; podejmowane głównie przez robotników przemysłowych, zwalczane przez właścicieli przedsiębiorstw (lokaut, zatrudnianie innych pracowników, tzw. łamistrajków, interwencje sił porządkowych, w tym wojska).
ogólnodostępny środek spoż. przeznaczony do uzupełniania całodziennej diety, np.: w witaminy, składniki mineralne, aminokwasy lub kwasy tłuszczowe;
miasto w województwie małopolskim, powiat grodzki, na Płaskowyżu Tarnowskim, nad Białą i jej dopływem Wątokiem oraz nad Dunajcem (częściowo zachodnia granica miasta); siedziba pow. tarnowskiego.
obniżanie temperatury produktów spoż. zwykle do ok. −20°C i przechowywanie od kilku miesięcy do 1 roku w tej temperaturze;
jeden z podsystemów gospodarki nar. składający się z wielu ogniw (m.in. skup produktów żywnościowych, handel wewn. i zagraniczny, przetwórstwo, przechowalnictwo), od wytwarzania żywności aż do jej dotarcia do konsumentów;
ekon. trwały strukturalny deficyt żywnościowy w gospodarce;
Administracja Narodów Zjednoczonych do spraw Pomocy i Odbudowy, ang. United Nations Relief and Rehabilitation Administration Wymowa (UNRRA Wymowa),
1943–47 organizacja międzynar. Narodów Zjednoczonych;
forma turystyki na terenach wiejskich, polegająca na spędzaniu czasu wolnego w gospodarstwach rolnych;
urządzenie do przyspieszania naładowanych mikrocząstek, czyli do nadawania im wielkich energii kinetycznych.
akredytacja
[fr. accréditer ‘upełnomocnić’],
postępowanie, w którym upoważniona jednostka daje formalne potwierdzenie, że organizacja lub osoba jest kompetentna do wykonywania określonych zadań.
wskaźnik trwałości żywności,
alimenta
[łac. alimentum ‘żywność’],
system państwowego wspomagania biednych rodzin w cesarstwie rzymskim;
stolica konstytucyjna Holandii;
metodyka wykonywania analizy chemicznej próbek ciekłych, polegająca na przeprowadzaniu kolejnych operacji jednostkowych w czasie przepływu roztworu zawierającego próbkę przez kolejne moduły o określonej funkcji, jak: dozowanie próbki, mieszanie roztworów, dodawanie odczynników, ogrzewanie, rozdzielanie (z wykorzystaniem chromatografii, dializy, ekstrakcji), instrumentalny pomiar sygnału analitycznego;
Annales
[annạl] Wymowa,
szkoła Annales,
grupa historyków fr. skupiona wokół czasopisma „„Annales d’histoire économique et sociale”” (ob. „Annales: Économies–Sociétés–Civilisations”), zał. 1929 przez M. Blocha i L. Febvre’a.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia