żywność

Encyklopedia PWN

sformułowane w 2. połowie XIX w. przez niemieckiego statystyka, E. Engla, na podstawie badań budżetów rodzinnych;
Horubała Adolf, ur. 6 I 1925, Wólka Czernięcińska (woj. lubelskie),
technolog żywności;
Pijanowski Eugeniusz, ur. 26 XII 1906, Warszawa, zm. 28 XI 1974, tamże,
technolog i analityk żywności;
dostarczanie organizmowi ludzkiemu pokarmów pobieranych w stanie naturalnym lub przetworzonym — jako różnorodne potrawy i napoje (żywność), zapewniających utrzymanie jego podstawowych funkcji życiowych.
annona
[łac.],
w starożytnym Rzymie dostawa żywności, w szczególności zaopatrzenie Rzymu w zboże, rozdawnictwo i sprzedaż pożywienia dla uboższej ludności po ustalonych z góry cenach, aprowizacja wojska, zarządzanie zaopatrzeniem w żywność.
Bandar-e Chomejni, Bandar-e Khomeynī, do 1979 Bandar-e Szahpur,
m. w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan, nad zat. Chor-e Musa (odgałęzienie Zat. Perskiej), 55 km na wschód od Abadanu. Podczas II wojny światowej B.-e Ch. był miejscem dostaw, m.in. broni i żywności dla ZSRR; w czasie wojny iracko-irańskiej znaczne zniszczenie miasta i zakładów przemysłu naftowego.
dietetyka
[łac. < gr.],
nauka obejmująca ogół wiedzy związanej z racjonalnym żywieniem człowieka, a także działalność w tym zakresie;
ekon. rzeczy lub usługi zaspokajające potrzeby człowieka, powstałe jako rezultat procesu produkcji.
Filippi, gr. Phílippoi, łac. Philippi,
starożytne miasto w Grecji, we wschodniej Macedonii, obecnie stanowisko archeologiczne na północny zachód od miasta Kawala, w regionie Macedonia Wschodnia i Tracja.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia