żywność

Encyklopedia PWN

żywność, pożywienie, pokarm,
produkt pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, który w stanie naturalnym lub po przetworzeniu jest spożywany przez ludzi;
żywność modyfikowana, żywność transgeniczna,
żywność wyprodukowana z roślin lub zwierząt (albo przy ich użyciu), które zostały wcześniej ulepszone za pomocą technik inżynierii genetycznej (transgeniczne organizmy, inżynieria genetyczna).
produkcja artykułów spoż. i napojów, w szerszym znaczeniu działalność związana z uzyskiwaniem roln. produktów roślinnych (płody rolne) i zwierzęcych (mięso, tłuszcze), produktów z runa leśnego (jadalne owoce leśne, grzyby), pozyskiwaniem ryb i in. produktów morza, oraz przetwarzanie tych produktów na artykuły żywnościowe do szybkiego spożycia lub nadające się do przechowywania;
zastosowanie promieniowania jonizującego do utrwalania żywności;
dział higieny zajmujący się czynnikami wpływającymi na jakość zdrowotną oraz trwałość żywności pochodzenia zwierzęcego;
w produkcji żywności metoda oceny jakości produktów spoż. za pomocą jednego lub kilku zmysłów (wzrok, węch, dotyk, smak)
w produkcji żywności otrzymywanie trwałego produktu metodą suszenia, tj. obniżania zawartości wody w produkcie przez odparowanie do kilku bądź kilkunastu procent, w celu uniemożliwienia rozwoju drobnoustrojów oraz ograniczenia do minimum niekorzystnych reakcji nieenzymatycznych i enzymatycznych;
aseptyczne pakowanie żywności, aseptyczne utrwalanie żywności,
modyfikacja klas. metody N.F. Apperta (apertyzacja) polegająca na pakowaniu wyjałowionej i ochłodzonej żywności do sterylnych opakowań, w warunkach aseptycznych;
substancje, niebędące naturalnymi składnikami żywności, dodawane podczas wytwarzania gotowego wyrobu, np. cukier, żelatyna, witaminy, konserwanty.
metoda oceny jakości produktów spoż. za pomocą zmysłów: wzroku, węchu, dotyku i smaku, na podstawie oględzin i degustacji;
konserwowanie żywności (półprodukty i produkty) w celu zabezpieczenia jej przed zepsuciem, gł. wskutek działania drobnoustrojów, enzymów, reakcji chem., zjawisk fiz., także owadów i gryzoni.
chem. naturalne i syntetyczne związki chemiczne o właściwościach aromatyzujących dodawane do żywności w niewielkich ilościach w celu poprawy jej aromatu (aromatyzacja produktów spożywczych; aromaty);
dodawanie jednego lub kilku niezbędnych składników odżywczych do wybranego produktu spoż., w celu skorygowania lub zapobieżenia niedoborom tych składników w populacji ludzi, zbilansowania profilu odżywczego produktu lub wyrównania strat spowodowanych jego przetwarzaniem.
bromatologia
[gr. brṓma ‘pożywienie’, lógos ‘nauka’],
nauka stosowana zajmująca się badaniem żywności;
demogr. określenie koncepcji, a także ideologii i ruchów społecznych nawiązujących do teorii ludnościowej, sformułowanej 1798 (w poprawionej wersji 1803) przez Th.R. Malthusa;
Ricardo
[rıkạ:ru]
David Wymowa, ur. 18 IV 1772, Londyn, zm. 11 IX 1823, Gatcomb Park (hrab. Gloucester),
angielski ekonomista, makler giełdowy, jeden z głównych teoretyków klasycznej szkoły w ekonomii.
analiza spektralna, analiza spektrometryczna, analiza spektroskopowa, dawniej analiza widmowa,
zespół instrumentalnych metod analizy chem., w których mierzy się emisję, absorpcję lub rozpraszanie promieniowania elektromagnetycznego w funkcji długości fali.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia