żywić

Encyklopedia PWN

zaspokajanie potrzeb pokarmowych zwierząt gospodarskich na podstawie znajomości fizjologii i procesów biochem. związanych z mechanizmem trawienia pasz i przyswajania składników odżywczych oraz znajomości składu chem., strawności i wartości pokarmowej pasz.
dostarczanie organizmowi ludzkiemu pokarmów pobieranych w stanie naturalnym lub przetworzonym — jako różnorodne potrawy i napoje (żywność), zapewniających utrzymanie jego podstawowych funkcji życiowych.
med. metoda odżywiania chorego w przypadku, gdy żywienie drogą przewodu pokarmowego jest niemożliwe,
czasopismo konspiracyjne,
fizjol. mineralna gospodarka roślin, całokształt zjawisk i procesów związanych z udziałem pierwiastków nie wchodzących w skład wody i dwutlenku węgla w funkcjach życiowych rośliny;
zootechn. zapotrzebowanie pokarmowe zwierząt hodowlanych na suchą masę, energię, białko, aminokwasy, włókno, składniki mineralne i witaminy;
uczysz się przez całe życie, a umierasz głupi.
dietetyka
[łac. < gr.],
nauka obejmująca ogół wiedzy związanej z racjonalnym żywieniem człowieka, a także działalność w tym zakresie;
Malarski Henryk, ur. 4 III 1887, Racławice (Krakowskie), zm. 11 XI 1955, Puławy,
biochemik;
zootechn. mierniki wartości pokarmowej (produkcyjnej) pasz, używane także do określania zapotrzebowania zwierząt na karmę.
Szczygieł Aleksander, ur. 23 VIII 1906, Krynka (pow. łukowski), zm. 9 VI 1983, Warszawa,
lekarz dietetyk;
pobieranie przez organizm substancji ze środowiska zewnętrznego, stanowiących materiał do budowy i odnowy składników ciała oraz źródło energii;
Ruszczyc Zygmunt, ur. 7 II 1914, Wilno, zm. 27 IX 1996, Wrocław,
zootechnik;
zootechnika
[gr. zṓon ‘istota’, ‘zwierzę’, technikós ‘wykonany zgodnie ze sztuką’],
nauka o chowie i hodowli zwierząt;
med. ostre stany chorobowe (gł. u niemowląt karmionych sztucznie) z dominującymi objawami ze strony przewodu pokarmowego — rozluźnionymi stolcami z domieszką śluzu, niekiedy krwi lub treści ropnej;
bielankowate, białokrwiste, Channichthyidae,
rodzina ryb z rzędu okoniokształtnych;
Boyd-Orr
[boıd o:r]
John Wymowa, baron Boyd-Orr of Brechin, ur. 23 IX 1880, Kilmaurs (hrab. Ayshire, Szkocja), zm. 25 VI 1971, Newton (Szkocja),
lekarz bryt.; specjalista w dziedzinie żywienia.
produkt, który ze względu na skład i sposób przygotowania jest przeznaczony do żywienia ludzi z określonymi chorobami (np. zaburzeniami przemiany materii), także zalecany w pewnych stanach fizjol. (np. w okresie ciąży, w okresie niemowlęctwa, u dzieci do 3. roku życia);
gałąź produkcji zwierzęcej zajmująca się hodowlą, chowem i użytkowaniem drobiu.
Fundusz Narodów Zjednoczonych Pomocy Dzieciom, ang. United Nations Children’s Fund (UNICEF),
organ pomocniczy ONZ, instytucja pomocy dzieciom;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

żywić
1. «dostarczać pożywienia; też: utrzymywać kogoś»
2. «odczuwać jakieś emocje»
żywić się
1. «odżywiać się; też: utrzymywać samego siebie»
2. «istnieć lub rozwijać się dzięki czemuś»
żyw daw. «o człowieku: żywy»
higiena żywienia «ustalenie jakościowych i ilościowych norm żywieniowych w zależności od wieku człowieka, rodzaju wykonywanej pracy i stanu zdrowia»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia