żylnym

Encyklopedia PWN

owrzodzenie podudzi, owrzodzenie goleni,
med. trudno gojący się ubytek skóry i tkanki podskórnej goleni;
fizjol. ciśnienie występujące w sercu i naczyniach krwionośnych;
kardiologia interwencyjna, kardiologia inwazyjna,
dział kardiologii zajmujący się leczeniem chorób serca metodami zabiegowymi, niechirurgicznymi;
limfatyczny układ, układ chłonny,
część układu naczyniowego kręgowców (krążenia układ);
pletyzmografia
[gr. plēthysmós ‘powiększenie’, gráphō ‘piszę’],
metoda badania obwodowego układu naczyniowego lub oddechowego na podstawie pomiaru zmian objętości ciała wywołanych okresową zmianą wypełnienia naczyń krwią (p. klasyczna i p. impedancyjna) lub zmianą wypełnienia płuc powietrzem podczas oddychania (p. całego ciała).
narząd mięśniowy, którego skurcze wywołują krążenie krwi;
zespolenie, anastomoza, zespolenie tętniczo-żylne,
bezpośrednie połączenie pomiędzy tętnicami i żyłami (z pominięciem sieci naczyń włosowatych, czyli kapilarnych) poprzez naczynia proste krótkie lub długie i skręcone;
lek rozszerzający naczynia krwionośne, szczególnie żylne,
med. nadmierne rozszerzenie i wypełnienie krwią naczyń krwionośnych narządu lub tkanki;
ryby, Pisces,
tradycyjnie wyodrębniana grupa kręgowców, dawniej w randze gromady;
tętno, tzw. puls,
rytmiczne, zgodne ze skurczami serca zmiany szerokości tętnic oraz towarzyszące im zmiany ciśnienia, spowodowane wtłaczaniem przez lewą komorę serca do aorty kolejnych porcji krwi;
walwuloplastyka
[łac.-gr.],
med. zabiegi kardiochirurgiczne, zaliczane do kardiologii interwencyjnej;
med. rozszerzenie naczyń żylnych splotu wiciowatego powrózka nasiennego;
żyły, naczynia żylne,
anat. naczynia kręgowców doprowadzające krew do serca;
angiografia
[gr. angeíon ‘naczynie’, gráphō ‘piszę’],
radiologiczna metoda wizualizacji naczyń krwionośnych w poszczególnych częściach ciała lub narządach.
med. stan chorobowy, w którym współistnieją przeciwciała antyfosfolipidowe: antykoagulant tocznia lub przeciwciała antykardiolipinowe w surowicy oraz zakrzepica tętnicza lub żylna, powtarzające się poronienia lub małopłytkowość;
dializa
[gr. diálysis ‘rozdzielenie’],
med. metoda oczyszczania krwi z substancji odpadowych przemiany materii i regulacji składu elektrolitowego krwi stosowana u chorych z uszkodzeniem nerek w stopniu stanowiącym poważne zagrożenie dla funkcjonowania organizmu (z utratą życia włącznie).
Fabricius ab Aquapendente Hieronymus, Fabrizi d’Acquapendente Girolamo, ur. 1533, Acquapendente, zm. 21 V 1619, Padwa,
wł. anatom i chirurg; współtwórca podstaw nowoczesnej embriologii;
flebografia
[gr. phléps, phlebós ‘żyła’, gráphō ‘piszę’],
wenografia,
radiologiczna metoda badania układu żylnego, zwłaszcza kończyn dolnych;
hematokryt
[gr.],
Ht, HCT,
med. stosunek objętościowy krwinek czerwonych w próbce krwi pełnej żylnej lub włośniczkowej, wyrażony ułamkiem dziesiętnym (dawniej w %);

Słownik języka polskiego PWN

żyła
1. «rurkowate naczynie krwionośne, prowadzące krew do serca; też: każde naczynie krwionośne»
2. pot.«o kimś skąpym»
3. pot. «o kimś zasadniczym i wymagającym»
4. «masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach»
5. «metalowa część przewodu służąca do przewodzenia prądu»

• żylny
krew żylna «krew płynąca w żyłach, mająca barwę ciemnoczerwoną, zawierająca dużo dwutlenku węgla»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia