żeglugowa

Encyklopedia PWN

znaki nawigacyjne stosowane na śródlądowych drogach wodnych;
Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe S.A., Gdynia–America Line (GAL),
spółka akcyjna utworzona 1930 przez Żeglugę Polską i duńskiego armatora The East Asiatic Company Limited, z siedzibą w Gdyni;
budowla wodna piętrząca, niezbędna w zestawie budowli tworzących stopień wodny na rzekach skanalizowanych (kanalizacja rzeki), także samodzielna budowla (śluza żeglugowa, śluza komorowa) na kanale żeglugowym.
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Północna Droga Morska, Siẹwiernyj morskọj put´,
sezonowy szlak żeglugowy w ros. Arktyce, wzdłuż brzegów Eurazji, z M. Barentsa i M. Białego przez morza: Karskie, Łaptiewów, Wschodniosyberyjskie oraz Czukockie na M. Beringa (O. Spokojny);
m. w Holandii, drugie po Amsterdamie co do wielkości miasto kraju; leży w prow. Holandia Południowa, na obydwu brzegach deltowego ramienia Renu, znanego pod nazwą Nieuwe Maas (Nowa Moza);
w. gminna w woj. zachodniopomor., w pow. gryfińskim, w Dolinie Dolnej Odry, nad Odrą, gdzie rzeka dzieli się na 2 ramiona — Odrę Zachodnią i Odrę Wschodnią (Regalicę), na południe od Parku Krajobrazowego Doliny Dolnej Odry;
zdatność do żeglugi, zdatność żeglugowa,
właściwość statku wodnego polegająca na spełnieniu wszystkich wymogów zarówno formalnych, jak i wynikających z zasad dobrej praktyki;
żegl. znak w kształcie 1 lub 2 identycznych figur geom. położonych jedna nad drugą, umieszczony na wierzchołku znaku nawigacyjnego lub znaku żeglugowego;
działalność człowieka na wodzie uprawiana przy użyciu statków wodnych, z wykorzystaniem przeznaczonej do tego infrastruktury (porty, kanały);
bezpośrednia organizacyjna i regulacyjna działalność organów publicznych w dziedzinie stosunków społecznych związanych z korzystaniem z morza, jego brzegów i zasobów, przy zastosowaniu uprawnień władczych i kompetencji tych organów do zarządzania mieniem publicznym.
Aire
[ẹər],
rzeka w Wielkiej Brytanii, w środkowej Anglii, prawy dopływ rzeki Ouse;
droga lądowa lub wodna (szlak żeglugowy), przystosowana do dużego ruchu pojazdów;
Bab al-Mandab, Bāb al-Mandab,
cieśnina Oceanu Indyjskiego, między południowo-zachodnim cyplem Półwyspu Arabskiego a północno-wschodnim brzegiem Afryki;
państwo istniejące 1795–1806 na zajętym przez wojska Francji (w czasie kampanii 1794–95) obszarze Republiki Zjednoczonych Prowincji.
pol. statek pasażersko-towarowy; zbudowany 1934–36 w Monfalcone (Włochy) na zlecenie Gdynia–Ameryka Linie Żeglugowe SA (GAL);

Materiały dodatkowe

miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.

Słownik języka polskiego PWN

żegluga «podróżowanie lub przewożenie ludzi i towarów drogami wodnymi»
• żeglugowy • żeglugowo
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia