śródziemne

Encyklopedia PWN

Śródziemne, Morze, alb. Deti Mesdhe, ang. Mediterranean Sea, arab. Al-Baḥr al-Abyaḍ al-Mutawassit, chorw. Sredizemno Môre, fr. Mer Méditerranée, gr. Mesọjios Thạlasa, hiszp. Mar Mediterráneo, serb. Sredòzemno Môre, tur. Akdeniz, wł. Mare Mediterráneo,
międzykontynentalne, półzamknięte morze Oceanu Atlantyckiego między Europą, Afryką i Azją;
region obejmujący kraje basenu M. Śródziemnego, wyróżniające się specyficznymi, śródziemnomor. cechami krajobrazu w zbliżonych warunkach klimatycznych, ukształtowanego w trakcie trwającego tysiące lat rozwoju cywilizacji.
Braudel
[brodẹl]
Fernand Paul Wymowa, ur. 24 VIII 1902, Luméville-en-Ornois, zm. 27 XI 1985, Cluses,
jeden z najwybitniejszych francuskich historyków XX w., reprezentant szkoły Annales.
szlaki komunikacyjne umożliwiające kontakty między ośrodkami produkcji i zbytu;
hydrol. wyodrębniona część oceanu, zwykle przylegająca do kontynentu, oddzielona od otwartych wód oceanicznych łańcuchami wysp, półwyspami lub podwodnymi progami, utrudniającymi wymianę wód głębinowych;
Palestyna, arab. Filasṭīn, gr. Palaistina, hebr. Pelisztim, Ziemia Święta,
kraina historyczna i geograficzna na Bliskim Wschodzie, nad Morzem Śródziemnym, w granicach Izraela i Autonomii Palestyńskiej.
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
Prowansja-Alpy-Wybrzeże Lazurowe, Provence-Alpes-Côte d’Azur Wymowa,
region administracyjny w południowo-wschodniej Francji, nad M. Śródziemnym;
koncepcja geopolit. zakładająca ukształtowanie się w epoce nowoż. wielonar. zbiorowości kulturowej, wyodrębnionej przez wspólny zasób wartości duchowych oraz osiągnięć materialnych, obejmującej społeczeństwa zamieszkujące kontynenty po obu stronach północnej części O. Atlantyckiego.
ocean między Europą, Afryką, Antarktydą i Ameryką, drugi na Ziemi według powierzchni, po Oceanie Spokojnym.
rzeka w północno-wschodniej Hiszpanii;
koleniowate, Squalidae,
rodzina ryb z rzędu koleniokształtnych;
Nelson
[nẹlsən]
Horatio Wymowa, baron Nilu (od 1798), książę di Bronte (od 1800) i wicehrabia Nelson (od 1801), ur. 29 IX 1758, Burnham Thorpe (hrab. Norfolk), zm. 21 X 1805, k. Trafalgaru,
admirał brytyjski.
Nil, arab. Nahr an-Nīl, ang. Nile, fr. Nil,
rzeka w Afryce, płynąca na obszarze Burundi, Rwandy, Tanzanii, Ugandy, Sudanu Południowego, Sudanu i Egiptu;
pistacja, Pistacia,
rodzaj roślin okrytozalążkowych drzewiastych z rodziny nanerczowatych (Anacardiaceae)
Sueski, Kanał, Qanāt as-Suways,
droga wodna w Egipcie, łącząca M. Śródziemne z Zat. Sueską (M. Czerwone); stanowi umowną granicę między Afryką a Azją;
hydrol. woda świat. mórz i oceanów o jednolitej zawartości soli mineralnych: 55,2% chloru, 30,4% sodu, 7,7% jonu siarczanowego, 3,7% magnezu, 1,2% wapnia, 1,1% potasu i in., które określają jej zasolenie (ocean);

Materiały dodatkowe

Majorka — wśród tłumu turystów
Malta — serce Morza Śródziemnego
Korsyka — wyspa Napoleona
Kreta — wyspa Minotaura
miasto we Włoszech, założone jako schronienie na wyspach laguny weneckiej.
Astipalea — „motyl” bez węży
szlachar, tracz długodzioby, Mergus serrator

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

śródziemny «położony wewnątrz lądu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia