śmierć fizjologiczną

Encyklopedia PWN

biol. med. proces prowadzący do ustania wszelkich funkcji życiowych organizmu w wyniku nieodwracalnego zahamowania reakcji biologicznych w jego komórkach.
śmierć mózgowa, śmierć mózgu,
med. śmierć, której bezpośrednią przyczyną jest utrata kontroli nad podstawowymi procesami fizjologicznymi;
śmierć programowana komórki, Programmed Cell Death (PCD),
prawidłowy proces fizjologiczny, zaprogramowany genetycznie, prowadzący do aktywnego samounicestwienia (śmierci samobójczej) komórek w organizmach zwierzęcych i roślinnych;
Arystoteles, Aristotélēs, ur. 384 p.n.e., Stagira (Tracja), zm. 322 p.n.e., Chalkis na wyspie Eubei,
filozof grecki, najwszechstronniejszy myśliciel i uczony starożytności.
Becquerel
[bekrẹl]
Antoine Henri Wymowa, ur. 15 XII 1852, Paryż, zm. 25 VIII 1908, Croisic (Bretania),
francuski fizyk i chemik.
Chałubiński Tytus, ur. 29 XII 1820, Radom, zm. 4 XI 1889, Zakopane,
lekarz, przyrodnik, jeden z prekursorów taternictwa.
stan psychiczny wynikający z doświadczenia obecności świętości (sacrum).
Galen, Claudius Galenus, ur. ok. 130, Pergamon (Azja Mniejsza), zm. ok. 200, Rzym(?),
lekarz rzymski, pochodzenia greckiego.
Hildegarda z Bingen, Sybilla znad Renu, święta, ur. 1098, Bermersheim (Hesja), zm. 17 IX 1179, Ruppertsberg k. Bingen,
średniowieczna mistyczka, wizjonerka, lekarka, benedyktynka, zwana Nadreńską Sybillą; Doktor Kościoła (2012).
ontogeneza
[gr. on, óntos ‘byt’, ‘będące’, ‘istniejące’, génesis ‘pochodzenie’],
biol. rozwój osobniczy, przemiany anatomiczne i fizjologiczne od chwili powstania nowego osobnika w procesie rozmnażania aż do jego śmierci;
organizmy związane (okresowo lub stale) z innymi organizmami, które są ich żywicielami;
stres
[ang.],
zool. stan organizmu spowodowany działaniem czynników środowiskowych różnego pochodzenia (tzw. stresorów), przeważnie szkodliwych lub w znacznym stopniu naruszających homeostazę wewnątrzustrojową, jak urazy, infekcje, operacje chirurgiczne, niska lub wysoka temperatura otoczenia, różne choroby, u człowieka także bodźce psychiczne.
substancja, która wprowadzona do organizmu powoduje zaburzenia czynności fizjologicznych (chorobę), a nawet śmierć;
roln. objaw chorobowy roślin;
Young
[jaŋ]
Thomas Wymowa, ur. 12 VI 1773, Milverton (hrab. Somerset), zm. 10 V 1829, Londyn,
brytyjski fizyk, fizjolog, lekarz, kulturoznawca, egiptolog.
biol. zjawisko biologiczne złożone i wielowymiarowe, którego nie można opisać za pomocą jednej prostej definicji. Znane dotychczas wyłącznie z Ziemi i w tym kontekście definiowane w odniesieniu do 2 podstawowych znaczeń: 1) na określenie stanu materii (nazywanej organizmem) trwającego od pojawienia się organizmu do zakończenia jego bytu osobniczego, w większości kończącego się śmiercią (biol.); 2) na określenie dynamicznego procesu, który pojawił się na Ziemi ok. 3,8 mld lat temu, obejmującego pochodzące od jednej formy wyjściowej wszystkie istniejące w przeszłości i żyjące obecnie organizmy wraz z wszelkimi wzajemnymi relacjami i zależnościami oraz ich wpływem na środowisko.

Materiały dodatkowe

Słownik języka polskiego PWN

śmierć fizjologiczna, naturalna «śmierć spowodowana naturalnym starzeniem się organizmu»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia