łukowych

Encyklopedia PWN

urządzenie, w którym są wytwarzane drgania elektr., emitowane przez antenę (po zmodulowaniu sygnałem przenoszącym informację) w otaczającą ją przestrzeń, w postaci fal radiowych.
nanoszenie — za pomocą niektórych technologii spawalniczych (spawanie), bądź przez rozpylanie w strumieniu sprężonego powietrza lub gazu ochronnego, warstwy metalu lub stopu (metalizowanie), związków niemetalicznych, materiałów ceramicznych lub tworzyw sztucznych na podłoże natryskiwanej części, przy czym nakładana warstwa nie jest przetopiona z podłożem, lecz połączona z nim adhezyjnie lub mechanicznie;
w. w woj. lubelskim, w pow. biłgorajskim (gmina Łukowa), w południowo-wschodniej części Równiny Biłgorajskiej, w pobliżu ujścia rz. Sopot do Tanwi, na południowo-zachodnim skraju Parku Krajobrazowego Puszczy Solskiej.
pi, π,
mat. liczba będąca stosunkiem długości okręgu do jego średnicy;
mieszkańcy Podlasia od Łukowa i Międzyrzeca Podlaskiego na południu, po dolinę Narwi i Biebrzy na północy;
zespół elementów i urządzeń w torze kolejowym, pozwalający na przejazd pojazdów szynowych z jednego toru na inny;
skała osadowa, syderyt ilasty występujący w postaci dużych, owalnych, kulistych lub soczewkowatych konkrecji;
Sławianow Nikołaj G., ur. 5 V 1854, Nikolskoje (obwód lipiecki), zm. 17 X 1897, Motowilicha (ob. Perm),
ros. inżynier metalurg, wynalazca;
dział technologii obejmujący procesy łączenia metali i stopów oraz tworzyw sztucznych w wyniku skoncentrowanego doprowadzenia ciepła do miejsca, gdzie ma powstać złącze, i wytworzenie spoiny, zgrzeiny lub lutowiny.
spawanie przy użyciu energii elektr. jako źródła ciepła;
spawanie łukowe elektrodą gołą, w którym łuk elektr. jest osłonięty warstwą topnika;
urządzenie do spawania elektr. z własnym źródłem prądu (np. s. łukowa do spawania ręcznego) lub pobierające prąd z sieci.
dział huty, w którym wytapia się stal;
Szabelski Bolesław, ur. 3 XII 1896, Radoryż k. Łukowa, zm. 27 VIII 1979, Katowice,
kompozytor, organista i pedagog muzyczny.
wyładowanie elektryczne utrzymujące się po usunięciu czynników zewnętrznych powodujących powstawanie swobodnych nośników prądu;
wykonywanie rowków, np. w metalu, palnikami gazowymi (żłobienie gazowe) lub łukiem elektrycznym — z jednoczesnym wydmuchiwaniem stopionego metalu sprężonym powietrzem (żłobienie łukowe).
Amman Othmar Hermann, ur. 26 III 1879, Szafuza, zm. 22 IX 1965, Nowy Jork,
inżynier szwajcarski,
Benardos Nikołaj N., ur. 8 VII 1842, Bernadosowka (gubernia chersońska), zm. 21 IX 1905, Fastów (Ukraina),
inżynier rosyjski;
Eratostenes z Cyreny, Eratosthénēs, ur. ok. 275 p.n.e., Cyrena (Libia), zm. ok. 194 p.n.e., Aleksandria,
grecki filozof, astronom, matematyk i geograf.
Fessenden
[fẹsəndən]
Reginald Aubrey, ur. 6 X 1866, Milton (Kanada), zm. 22 VII 1939, Hamilton (Bermudy),
elektrotechnik amerykański;

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

łuk
1. «broń wyrzucająca strzały»
2. «linia biegnąca półkoliście»
3. «półkolisty element konstrukcyjny lub dekoracyjny podparty na obu końcach»
4. «część krzywej (okręgu) łącząca dwa jej punkty»
5. «w zapisie nutowym: znak graficzny w postaci wygiętej linii łączący kilka nut»
6. «w narciarstwie: ewolucja powodująca zmianę kierunku jazdy lub zatrzymanie się»

• łukowy • łukowo • łuczek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia