łukowych

Encyklopedia PWN

urządzenie przem. przeznaczone do nagrzewania różnych materiałów (wsadu) do temperatury, w której zachodzą w nich odpowiednie przemiany fiz. lub reakcje chem. przewidziane w danym procesie wytwarzania lub obróbki.
plazma
[gr.],
fiz. zjonizowana materia, tj. taka, w której atomy rozpadają się na dodatnio naładowane jony i swobodne elektrony;
prazeodym, Pr, praseodymium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 59;
samar, Sm, samarium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 62;
tytan
[gr.],
Ti, titanium,
pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 22;
żelazostopy, ferrostopy, stopy wstępne żelaza,
stopy żelaza z metalami i niemetalami służące do wprowadzania dodatków stopowych do stali, staliwa i żeliwa, rzadziej do stopów nieżelaznych (np.: żelazowolfram, żelazomolibden, żelazoniob — do wprowadzania odpowiednio wolframu, molibdenu i niobu do stopów);
arcosolium
[łac.],
w katakumbach rzymskich nisza grobowa o sklepieniu łukowym,
azotowy(V) kwas, kwas azotowy, HNO3,
jeden z najważniejszych kwasów nieorganicznych;
Brunel Isambard Kingdom Wymowa, ur. 9 IV 1806, Portsmouth, zm. 15 IX 1859, Londyn,
brytyjski inżynier, budowniczy pierwszych wielkich parowców oceanicznych, pionier nowoczesnego mostownictwa i rozbudowy sieci kolejowej.
Buczek Marian, ur. 28 IX 1896, Nużyn k. Łukowa, zm. 10 IX 1939, k. Ożarowa,
działacz komunistyczny;
część konstrukcji budynku ograniczająca go od góry, zabezpieczająca przed opadami atmosferycznymi, wiatrem, promieniowaniem ultrafioletowym, hałasem oraz zmniejszająca straty ciepła;
mat. różnica między liczbą π a sumą kątów wewn. trójkąta, wyrażonych w mierze łukowej (czyli w radianach);
Dmochowski Antoni, ur. 6 XII 1896, Sarnów k. Łukowa, zm. 23 XII 1983, Łódź,
biochemik;
Domański Eugeniusz, ur. 15 XI 1909, Dminin k. Łukowa, zm. 25 IV 1992, Warszawa,
lekarz weterynarii, neurofizjolog;
chem. w analizie spektralnej elektrody, między którymi następuje wyładowanie łukowe lub iskrowe, w wyniku czego otrzymuje się widmo emisyjne charakterystyczne dla badanej próbki.
Federmesser kultura, zw. też kulturą tarnowską lub kulturą z tylczakami łukowymi,
archeol. kultura paleolitu schyłkowego; znana z terenów północnej części środkowej Europy, datowana na 12–11 tys. lat temu;
urządzenie przekazujące otoczeniu ciepło powstające na miejscu, w wyniku przetwarzania innych rodzajów energii (grzejnictwo elektryczne, g. gazowe, naftowe, spirytusowe) lub doprowadzone z zewnątrz (np. z ciepłowni) za pomocą nośników ciepła, np. gorącej wody, pary wodnej, powietrza;
urządzenie przekazujące otoczeniu ciepło w wyniku przetworzenia energii elektrycznej;
harfa
[niem.],
instrument muz. z grupy chordofonów szarpanych (chordofony);

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

łuk
1. «broń wyrzucająca strzały»
2. «linia biegnąca półkoliście»
3. «półkolisty element konstrukcyjny lub dekoracyjny podparty na obu końcach»
4. «część krzywej (okręgu) łącząca dwa jej punkty»
5. «w zapisie nutowym: znak graficzny w postaci wygiętej linii łączący kilka nut»
6. «w narciarstwie: ewolucja powodująca zmianę kierunku jazdy lub zatrzymanie się»

• łukowy • łukowo • łuczek
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia