łuk elektryczny

Encyklopedia PWN

łuk elektryczny, wyładowanie łukowe,
wyładowanie elektryczne w gazie połączone z emisją elektronów z katody;
zjawisko przepływu prądu elektrycznego w dielektrykach pod wpływem pola wyładowanie elektryczne.
duży, zwykle gwałtowny wzrost natężenia prądu elektr. w dielektryku lub półprzewodniku wywołany doprowadzeniem napięcia większego niż pewna charakterystyczna wartość, zw. napięciem przebicia.
lampa
[gr. lampás ‘pochodnia’],
urządzenie techniczne, które — dzięki zamianie energii elektrycznej lub energii uzyskiwanej ze spalania paliwa na promieniowanie widzialne — ma zdolność oświetlania i sygnalizacji wizualnej.
proces trwałego łączenia materiałów topliwych, gł. metali i stopów, przez stopienie brzegów łączonych elementów bez wywierania docisku, z dodawaniem lub bez dodawania spoiwa;
Davy
[dẹıwi]
Sir Humphry Bartholomew Wymowa, ur. 17 XII 1778, Penzance (hrab. Kornwalia), zm. 29 V 1829, Genewa,
angielski chemik i fizyk.
Hertz
[hrc]
Heinrich Rudolf Wymowa, ur. 22 II 1857, Hamburg, zm. 1 I 1894, Bonn,
fizyk niemiecki.
Mościcki Ignacy, ur. 1 XII 1867, Mierzanowo k. Ciechanowa, zm. 2 X 1946, Versoix k. Genewy (Szwajcaria),
polski chemik technolog, wynalazca, prezydent RP.
bimetal
[łac.-gr.],
materiał złożony z 2 warstw metali (lub stopów), o różnych właściwościach mech., fiz. lub chem., trwale ze sobą połączonych na całej powierzchni metodami zgrzewania, kolejnego odlewania (i obróbki plast.), galwanostegii lub innymi;
cięcie materiałów (gł. metali i stopów) polegające na ich miejscowym utlenieniu lub wytopieniu w wysokiej temperaturze;
urządzenie przekazujące otoczeniu ciepło powstające na miejscu, w wyniku przetwarzania innych rodzajów energii (grzejnictwo elektryczne, g. gazowe, naftowe, spirytusowe) lub doprowadzone z zewnątrz (np. z ciepłowni) za pomocą nośników ciepła, np. gorącej wody, pary wodnej, powietrza;
maszyna
[niem. < łac.],
urządzenie techniczne złożone z połączonych ze sobą różnych części (części maszyn), służące do przetwarzania energii lub wykonywania kosztem pobranej energii określonej pracy;
azotowy(V) kwas, kwas azotowy, HNO3,
jeden z najważniejszych kwasów nieorganicznych;
fiz. zjawisko świetlne występujące w określonych warunkach w łuku elektrycznym palącym się między elektrodami węglowymi;
Benardos Nikołaj N., ur. 8 VII 1842, Bernadosowka (gubernia chersońska), zm. 21 IX 1905, Fastów (Ukraina),
inżynier rosyjski;
Birkeland Kristian, ur. 13 XII 1867, Christiania (ob. Oslo), zm. 15 VI 1917,
fizyk norweski;
związek boru z węglem;
Eyde
[ẹıdə]
Sam, ur. 1866, zm. 1940,
inżynier norweski;
rodzaj grzejnika elektr.;
stosowana dawniej metoda otrzymywania kwasu azotowego, w której tlenek azotu był uzyskiwany przez syntezę azotu i tlenu podczas przepuszczania powietrza przez łuk elektryczny.

Słownik języka polskiego PWN

łuk elektryczny «wyładowanie elektryczne w powietrzu, gazie lub parze między elektrodami węglowymi lub metalowymi, związane z silnym świeceniem gazu i elektrod»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia