ów

Encyklopedia PWN

m. w południowo-zachodniej Nigerii, w stanie Ondo;
tygodnik, wydawany od 1989 w Łodzi;
demogr. wielkość zasobów demograficznych, najkorzystniejsza w relacji do innych zasobów mających społeczny sens; inaczej ludność optymalna.
biol. zjawisko biologiczne złożone i wielowymiarowe, którego nie można opisać za pomocą jednej prostej definicji. Znane dotychczas wyłącznie z Ziemi i w tym kontekście definiowane w odniesieniu do 2 podstawowych znaczeń: 1) na określenie stanu materii (nazywanej organizmem) trwającego od pojawienia się organizmu do zakończenia jego bytu osobniczego, w większości kończącego się śmiercią (biol.); 2) na określenie dynamicznego procesu, który pojawił się na Ziemi ok. 3,8 mld lat temu, obejmującego pochodzące od jednej formy wyjściowej wszystkie istniejące w przeszłości i żyjące obecnie organizmy wraz z wszelkimi wzajemnymi relacjami i zależnościami oraz ich wpływem na środowisko.
tat twam asi
[sanskr., ‘ty jesteś owym’],
słynna wielka wypowiedź (mahawakja) zawarta w Ćhandogjaupaniszadzie (upaniszady), wyrażająca jedną z podstawowych tez indyjskiej filozofii — identyczność atmana (ty) z brahmanem (ów);
procesy psychiczne zachodzące w trakcie dokonywania wyboru.
Lavoisier
[lawuazjẹ]
Antoine Laurent de Wymowa, ur. 26 VIII 1743, Paryż, zm. 8 V 1794, tamże,
francuski chemik, przyrodnik, rolnik i działacz gospodarczy.
proces poznawania przestrzeni geogr. na Ziemi.
asertywno-dedukcyjny system
[łac. assertio ‘uznanie’, deductio ‘wywód’, gr. sýstēma ‘zestawienie’],
system aksjomatyczny (aksjomatyczny system) w sensie pragmatycznym — a więc ze względu na pewną osobę;
Bacon
[bẹıkən]
Francis Wymowa, baron of Verulam, ur. 22 I 1561, Strand k. Londynu, zm. 9 IV 1626, Londyn,
angielski mąż stanu i filozof, prawnik.
koncepcja polit. zrodzona we Francji po przewrocie 18 brumaire’a roku VIII (9 XI 1799) i upadku dyrektoriatu;
Braun Werner von Wymowa, ur. 23 III 1912, Wyrzysk (niem. Wirsitz), zm. 16 VI 1977, Alexandria k. Waszyngtonu,
niemiecki inżynier mechanik, pionier techniki rakietowej i kosmicznej.
Freud
[froid]
Sigmund Wymowa, ur. 6 V 1856, we Freibergu (ob. Příbor, Czechy), zm. 23 IX 1939, Londyn;
austriacki neurolog i psychiatra, twórca psychoanalizy.
Fromm Erich Wymowa, ur. 23 III 1900, Frankfurt n. Menem, zm. 18 III 1980, m. Meksyk,
psycholog i filozof, współtwórca psychoanalizy społecznej.
inteligencja
[łac. intelligentia ‘zdolność pojmowania’, ‘rozum’],
psychol. jedno z najbardziej wieloznacznych pojęć w psychologii odnoszące się do sprawności w zakresie czynności poznawczych; w języku potocznym przez inteligencję rozumie się najczęściej zdolność rozwiązywania problemów praktycznych, zdolności językowe lub kompetencje społeczne;
najdłużej działający na polskim rynku (od 1990) prywatny dystrybutor filmów;
Lilienthal
[lị:liənta:l]
Otto Wymowa, ur. 23 V 1848, Anklam, zm. 9 VIII 1896, Berlin,
niemiecki pionier lotnictwa, badacz, konstruktor i pilot.
zbiorowość ludzi wyróżniająca się wspólną świadomością narodową, czyli poczuciem przynależności do wspólnoty definiowanej aktualnie jako naród.
Organizacja Współpracy Islamskiej (OWI), ang. Organization of the Islamic Cooperation (OIC), arab. Munazzamat at-Ta‘awun al-islami, do 2011 Organizacja Konferencji Islamskiej (OKI), Organizacja Konferencji Muzułmańskiej, ang. Organization of the Islamic Conference (OIC), arab. Munazzamat al-Mutamar al-Islami,
organizacja polit.-rel., zał. V 1971 w Dżuddzie (Arabia Saudyjska);
perintegracja
[łac.],
językozn. zmiana granicy między morfemami w wyrazie, skutkiem czego powstaje nowy podział na morfemy, różny od pierwotnego, uzasadnionego etymologicznie

Ilustracje, multimedia

Słownik języka polskiego PWN

ów
1. «zaimek towarzyszący rzeczownikowi, wyróżniający kogoś lub coś spośród innych, np. Oto ów znajomy., będący określeniem tego, o czym była mowa, np. Dużo jak na owe czasy podróżował., lub występujący w zdaniu nadrzędnym, z którym się wiąże zdanie określające, np. Od łąk wionął ów zapach, jaki wydziela skoszona trawa.»
2. «zaimek występujący w połączeniu z innymi zaimkami, stawiany zwykle na drugim miejscu, np. Ten czytał, ów oglądał telewizję.»
3. «zaimek oznaczający osobę lub rzecz bliżej nieokreśloną, np. Ten i ów coś powiedział.»
4. daw. «on»
owo- «pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z jajem»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia