w Poznaniu

Encyklopedia PWN

Komitet Narodowy w Poznaniu, Komitet Narodowy Poznański,
zwierzchnia władza powstania wielkopolskiego 1848, obrany 20 III w Poznaniu, gł. z inicjatywy W. Stefańskiego;
Bank „Kwilecki, Potocki i Sp., Towarzystwo Akcyjne” w Poznaniu, pocz. Bank Rolniczo-Przemysłowy „Kwilecki, Potocki i Sp.”, 1912–19 Towarzystwo Akcyjne „Kwilecki, Potocki i Sp.”,
bank kredytowy wielkiej własności ziemskiej oraz przemysłu i handlu związanych z rolnictwem działający 1870–1939 (do 1919 pod nieco innymi nazwami);
stowarzyszenie nauk.-techn. działające 1907–39;
zbrodnie w okresie II wojny światowej dokonane w wyniku świadomej i planowej działalności niemieckiej partii narodowosocjalistycznej NSDAP, instytucji i organów państwowych, organizacji III Rzeszy oraz ich funkcjonariuszy.
pierwsze pojawiły sie pod koniec XIII w. (kośc., miast lokowanych na prawie niem., władców dzielnicowych, możnowładców)
stałe szlaki komunikacyjne łączące w najdogodniejszy sposób duże ośrodki produkcji i zbytu, wykorzystywane do handlu dalekosiężnego i wymiany lokalnej.
szkoła i pierwszy system nauki ekonomii wyjaśniający istotę i zasady działania obiektywnych praw ekonomicznych.
Gogol Nikołaj W., ur. 1 IV 1809, Soroczyńce Wielkie (gubernia połtawska), zm. 4 III 1852, Moskwa,
rosyjski prozaik, dramaturg, publicysta.
miasto wojewódzkie (województwo wielkopolskie), powiat grodzki, na obszarze Poznańskiego Przełomu Warty, Pojezierza Poznańskiego i Równiny Wrzesińskiej, nad Wartą, u ujścia jej prawych dopływów Cybiny i Głównej oraz lewego dopływu Bogdanki; siedziba powiatu poznańskiego.
dominująca orientacja nauk. w 2. poł. XIX w.
Niemieckie Zjednoczenie w Polsce Zachodniej, Deutsche Vereinigung in Westpolen,
wpływowa hitl. partia polit. Niemców w Wielkopolsce i na Pomorzu 1934–39
kierunek badań ekonomicznych, zwany też szkołą sztokholmską, zapoczątkowany na przełomie XIX i XX w. przez szwedzkich ekonomistów;
Związek Spółdzielni Niemieckich w Polsce, niem. Verband Deutschen Genossenschaften in Polen,
organizacja zał. 1895 w Poznaniu;
organizacja samopomocowa, zał. II 1915 w Poznaniu;
filoz., naukozn. podstawowa kategoria epistemologiczna (filozofia poznania) oznaczająca zarówno proces p., obejmujący różnorakie czynności i akty poznawcze, prowadzące do zdobywania wiedzy o rzeczywistości, jak i rezultaty tego procesu wyrażane w postaci systemu zdań (sądów), twierdzeń jednostkowych i ogólnych, hipotez i teorii.
Wydział Rządu Narodowego w zaborze pruskim, zw. Wydziałem Wykonawczym Rządu Narodowego,
w okresie powstania styczniowego 1863–64 kierowniczy organ władz powstańczych na obszarze zaboru pruskiego, utworzony 1 XII 1863 w Poznaniu;
rzecz sama w sobie, niem. Ding an sich, gr. noumenon,
filoz. pojęcie z zakresu teorii poznania, występujące w filozofii I. Kanta — rzeczywisty, ale niepoznawalny przedmiot (noumen, czyli to, czego istnienia umysł domniemywa), istniejący poza świadomością (niepoznawalny empirycznie), przejawiający się przez zjawiska (fenomen) i stanowiący źródło wrażeń.
filozofia poznania, epistemologia, gnoseologia,
dyscyplina filozoficzna, której przedmiotem są ludzkie poznanie i wiedza.
miesięcznik popularnonauk.,
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia