Rakowie

Encyklopedia PWN

w. gminna w woj. świętokrzyskim, w pow. kieleckim, na pograniczu G. Świętokrzyskich i Pogórza Szydłowskiego, nad Czarną (Staszowską);
dzielnica Częstochowy (woj. śląskie);
w. w woj. łódz. (pow. piotrkowski, gmina Moszczenica).
rzemiosło i gałąź przemysłu zajmujące się reprodukcją tekstów i obrazów za pomocą drukowania.
Lubieniecki Stanisław (st.), ur. ok. 1558, zm. 1633,
brat Andrzeja, teolog ariański;
Crell, Krell, Crellius, Jan, ur. 26 VII 1590, Helmetsheim k. Norymbergi, zm. 11 VI 1633, Raków k. Jędrzejowa,
humanista, filolog, teolog braci pol., pochodzenia niemieckiego;
Grzegorz Paweł z Brzezin, ur. ok. 1525, Brzeziny, zm. 1591, Raków,
działacz i pisarz reformacyjny; jeden z gł. twórców i propagatorów radykalnego nurtu braci polskich.
główna szkoła braci polskich, założona 1602 w Rakowie, z fundacji Jakuba Sienieńskiego, zwana Atenami sarmackimi;
miasto w województwie śląskim, na pograniczu Wyż. Wieluńskiej i Częstochowskiej oraz Obniżenia Górnej Warty, nad Wartą; pow. grodzki, siedziba pow. częstochowskiego.
innowiercze szkoły, różnowiercze szkoły,
w Polsce w XVI–XVIII w. szkoły zakładane przez wyznaniowe gminy luterańskie, kalwińskie, braci pol. (zw. arianami) i braci czeskich, a także przez rady miejskie (gł. 1535–1660)
Karmanowski Olbrycht, ur. koniec XVI w., Karmanowice (Lubelskie), zm. 1. poł. XVII w.,
poeta, tłumacz; arianin;
kontrreformacja
[łac. contra ‘przeciw’, reformatio ‘przekształcenie’],
prąd w Kościele katolickim kształtujący XVI–XVII w. reformę życia kościelnego, będący reakcją na reformację.
pijawczaki, Branchiobdellida,
komensaliczne lub pasożytnicze pierścienice;
pierwsze zestawienie zasad wiary braci polskich;
reformacja
[łac. reformatio ‘przekształcenie’],
ruch religijny, teologiczny i społeczny w łonie Kościoła zachodniego w XVI i na początku XVII w., w wyniku którego powstały Kościoły ewangelickie (Kościół ewangelicko-luterański i Kościół ewangelicko-reformowany), a w dalszej konsekwencji — Kościoły protestanckie (protestantyzm).
Sternacki Sebastian, data ur. nieznana, zm. ok. 1635,
drukarz;
Szmalc, Smalcius, Walenty, właśc. W. Schmalz, ur. 1572, zm. 1622,
pisarz i działacz ariański (bracia polscy); propagator socynianizmu, z pochodzenia Niemiec;

Materiały dodatkowe

Gwadelupa. Dwa w jednym, czyli podróże po Gwadelupie

Słownik języka polskiego PWN

rak
1. «nieduży skorupiak z potężnymi szczypcami, żyjący w czystych, bogatych w tlen wodach»
2. «nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego»
3. «o zjawisku, procesie negatywnym, niszczącym, trudnym do wyplenienia»
4. «choroba roślin wywołana przez grzyby pasożytnicze lub mikroorganizmy»
5. Rak «jeden ze znaków zodiaku; też: osoba urodzona pod tym znakiem»
6. «przyrząd służący przy wierceniach do chwytania i wyciągania urwanych rur pozostałych w otworze wiertniczym»
7. «w utworach polifonicznych: przytoczenie tematu nuta po nucie w kierunku od końca do początku»
8. zob. drzewołaz.

• rakowy • raczek
szyjki rakowe, szyjki raków «mięso z odwłoków raków rzecznych»
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia