• abchasko-adygijskie języki, języki abchasko-adygejskie,
    grupa języków z rodziny języków kaukaskich;
  • grupa rdzennych ludów zachodniego i północnego Kaukazu:
  • Abchazja, abchaskie Apsny, gruz. Ap’khazet’i, Abchaska Republika Autonomiczna, abchaskie Arespublika Apsny, gruz. Ap’khazet’is Avtonomiuri Respublika,
    republika w północno-zachodniej Gruzji, nad M. Czarnym; powierzchnia 8,7 tys. km2;
  • Abchazowie, nazwa własna Apsua,
    rdzenna ludność Abchazji;
  • Abd al-Aziz, ‘Abd al-‘Azīz, z dyn. Alawitów, ur. 1878 lub 1881, zm. 1943,
    sułtan Maroka 1894–1908;
  • Abd al-Aziz Ibn Abd ar-Rahman, ‘Abd al-‘Azīz Ibn ‘Abd ar-Rahmān, Ibn Saud, ur. 1880, zm. 9 XI 1953, At-Taif,
    twórca i od 1932 król Arabii Saudyjskiej;
  • Abd al-Kadir, ‘Abd al-Qādir, Abd al-Kadir Ibn Muhji ad-Din Ibn Mustafa al-Hasani al-Dżaza’iri, Abd el-Kader, ur. 6 IX 1808, zm. 26 V 1883, Damaszek,
    arabski przywódca (emir) z Algierii, bohater narodowy tego kraju.
  • Abd al-Karim al-Chattabi, ‘Abd al-Karīm al-Haṭṭābī, ur. 1882, Adżdir, zm. 6 II 1963, Kair,
    marokański prawnik, dziennikarz, wódz plemienia berberskiego w Ar-Rifie, górach północnego Maroka; przywódca powstania 1921–26 przeciwko Hiszpanii i Francji;
  • Abd al-Malik Ibn Marwan, ‘Abd al-Mālik Ibn Marwān, z dyn. Umajjadów, ur. 647, Medyna, zm. 705, Damaszek,
    kalif od 685, syn i następca Marwana I;
  • Abd al-Mumin, ‘Abd al-Mu’min, z dyn. Almohadów, data ur. nieznana, zm. 1163,
    muzułmański władca od 1133 imperium berberskiego obejmującego Maghreb i muzułmańską część Płw. Iberyjskiego;
  • Abd Allah, ‘Abd Allāh, ur. 1913, At-Taif, zm. 14 VII 1958, Bagdad,
    regent Iraku 1939–53, syn króla Al-Hidżazu Alego Ibn Husajna z dynastii Haszymidów;
  • Abd Allah Ibn Abd al-Aziz, ‘Abd ‘Allah Ibn ‘Abd al-‘Azīz, z dynastii saudyjskiej, ur. ok. 1923, zm. 23 I 2015, Rijad,
    król Arabii Saudyjskiej 2005–15;
  • Abd Allah Ibn al-Husajn, Abdullah, Abdallah, ‘Abd Allāh Ibn al-Ḥusayn, z dynastii Haszymidów, ur. 1882, Mekka, zm. 20 VII 1951, Jerozolima,
    król Transjordanii od 1946, syn szarifa Mekki Al-Husajna;
  • Abd Allah Ibn Ali, ‘Abd Allāh Ibn ‘Alī, ur. ok. 712, zm. 764,
    wódz arabski; stryj pierwszych kalifów abbasydzkich, As-Saffaha i Al-Mansura;
  • Abd Allah Ibn As-Sajid Muhammad, ‘Abd Allāh Ibn as-Sayyid Muḥammad, zw. także Abdullahi, ur. ok. 1846, Dar Fur, zm. 24 XI 1899, Kordofan,
    polit. i rel. przywódca w Sudanie;
  • Abd Allah II Ibn al-Husajn, Abdullah II, Abdallah II, ‘Abd Allāh II Ibn al-Ḥusayn, z dyn. Haszymidów, ur. 30 I 1962, Amman,
    król Jordanii od 1999, syn Husajna Ibn Talala.
  • Abd ar-Rahman, ‘Abd ar-Raḥmān, Abd ur-Rahman, ur. 1844, Kabul, zm. X 1901, tamże,
    twórca współcz. państwa afgańskiego;
  • Abd ar-Rahman, ‘Abd ar-Raḥmān, z dyn. Alawitów, ur. 1789 lub 1790, zm. 1859,
    sułtan Maroka 1822–59;
  • Abd ar-Rahman I, Abd ar-Raḥman I Ibn Mu’awija, ’Abd ar-Raḥmān I Ibn Mu‘āwiya, zw. Ad-Dachil, z rodu Umajjadów, ur. 731, Damaszek, zm. 30 IX 788, Kordoba,
    pierwszy umajjadzki emir Kordoby od 756;
  • Abd ar-Rahman III, ‘Abd ar-Raḥmān, zw. An-Nasir, z rodu Umajjadów, ur. 891, Kordoba, zm. 15 X 961, tamże,
    od 912 emir, a od 929 kalif Kordoby.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia