waga skręceń
 
Encyklopedia PWN
waga skręceń, waga torsyjna,
przyrząd do pomiaru małych sił (elektrostatycznych, magnet. lub grawitacyjnych);
gł. jej część stanowi zawieszona na cienkiej nici torsyjnej (metalowej lub kwarcowej) lekka, pozioma belka, na której końcach są umieszczone 2 jednakowe masy, ładunki elektr. lub magnet.; działająca na masy (ładunki) para sił powoduje obrót belki, a zarazem skręcenie nici o kąt w przybliżeniu proporcjonalny do wartości momentu tych sił; pomysł w.s. pierwszy podał ok. 1770 fizyk ang. J. Michell (1724–93); za pomocą w.s. własnej konstrukcji Ch.A. Coulomb odkrył prawo oddziaływania ładunków elektr. (Coulomba prawo); 1798, posługując się w.s., H. Cavendish dokonał pierwszego pomiaru stałej grawitacyjnej, co umożliwiło określenie średniej gęstości Ziemi, a więc i jej masy. W latach 1889–1909 R. Eötvös wykonał, przy użyciu w.s., wiele doświadczeń potwierdzających równość masy grawitacyjnej i bezwładnej.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia