pieriedwiżnicy
 
Encyklopedia PWN
pieriedwiżnicy
[ros. pieriedwigatsia ‘przemieszczać się’],
grupa artystów ros., skupionych w Tow. Objazdowych Wystaw Artyst. (Towariszczestwo pieriedwiżnych chudożestwiennych wystawok),
zał. 1870 w Petersburgu, z inicjatywy I. Kramskoja, G. Miasojedowa, W. Pierowa, N. Gaya i in. Pieriedwiżnicy uprawiali sztukę realist. propagując rodzimą tematykę rodzajową, pejzaż i portret, będącą wyrazem demokr. i patriotycznych nurtów ówczesnej kultury ros.; w sferze formy pozostawali wierni tradycji akademickiej posługując się metodą realist. opartą na solidnym rzemiośle. Od 1871 zorganizowali 48 wystaw, m.in. w Petersburgu i Moskwie, które następnie wędrowały po miastach Imperium Ros. (m.in. Kijów, Charków, Kazań, Warszawa). Ideologiem pieriedwiżników był I. Kramskoj, ich działalność popierał W. Stasow. Rozkwit Tow. przypada na lata 70. i 80.; w końcu lat 90. zarysowały się pewne różnice poglądów wśród członków Tow., 1923 przestało ono istnieć; tradycje pieriedwiżników zostały przekazane bezpośrednio sztuce radzieckiej (AChRR) i w znacznym stopniu przyczyniły się do sformułowania zasad realizmu socjalistycznego.
Ilustracje
Szyszkin Iwan I., Sosny w słońcu, 1886 — Galeria Tretiakowska, Moskwafot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Surikow Wasilij I., Bojarynia Morozowa, 1887 — Galeria Tretiakowska, Moskwafot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Sierow Walentin A., Dziewczyna z brzoskwiniami, 1887 — Galeria Tretiakowska, Moskwafot. Archiwum Ilustracji WN PWN SA © Wydawnictwo Naukowe PWN
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia