kot domowy
 
Encyklopedia
kot domowy, Felis catus,
zwierzę domowe z rodziny kotowatych.
Pochodzi bezpośrednio najprawdopodobniej od żbika; na świecie żyje obecnie ponad 500 mln kotów domowych; prawdopodobnie pierwszym udomowionym przez człowieka kotem był kot nubijski (ok. 4000 p.n.e.), utrzymywany w Egipcie w celu ochrony spichlerzy i bibliotek przed gryzoniami; w starożytnym Egipcie kotom oddawano boską cześć; w Europie pierwsze koty domowe pojawiły się ok. 900 p.n.e., były przywożone przez kupców fenickich do krajów basenu Morza Śródziemnego, skąd rozprzestrzeniły się po całej Europie. Koty rasowe dzielą się na 4 kategorie: kategoria I — koty egzotyczne i perskie, kategoria II (koty półdługowłose) — birmańskie, maine coon, norweskie leśne, ragdoll, syberyjskie, turecka angora, turecki van; kategoria III (koty krótkowłose) — abisyńskie i somalijskie, bengalskie, burmilla, burmańskie, brytyjskie, egipskie mau, europejskie, japońskie bobtail, kartuskie, korat, ocicat, manx, reks kornwalijski, reks dewoński, reks germański, rosyjskie niebieskie, sokoke; IV kategoria (koty syjamskie i orientalne) — syjamskie i balijskie, orientalne i jawajskie.
Masa ciała kota domowego waha się od 2,5 kg do 12 kg (main coon), zwykle wynosi ok. 3–5 kg; wysokość w kłębie 30–50 cm; długość ciała 45–80 cm; długość ogona 30–50 cm. Kot jest zwierzęciem wielorujowym, o aktywności płciowej od stycznia do sierpnia, zależnej od długości dnia; osiąga dojrzałość płciową w wieku 7–12 miesięcy; ruja u kotek trwa 5–7 dni; ciąża trwa ok. 64 dni (60–69), przeciętna liczba kociąt w miocie 3–6; kot domowy łatwo dziczeje; jest hodowany głównie amatorsko, do łowów na myszy i szczury, niekiedy dla mięsa (Chiny, Boliwia) oraz futra (tzw. jonaty), a także jako zwierzę laboratoryjne.
Ilustracje
Kot brytyjski
Kot domowy. Bobtail japoński
Kot balijski
Kot rasy Van
Kot abisyński
Kot birmański,
Kot europejski
Kot syjamski
Kot perski
Żbik (Felis silvestris)
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia