caatinga
 
Encyklopedia
caatinga
[kaatịŋga; portug. < indiań., ‘biały las’],
ekol. suchy, kolczasty, rzadki las, zajmujący ok. 800 tysięcy km2 w północno-wschodniej Brazylii;
w czasie suszy traci liście, przybierając koloryt popielaty; w jego skład wchodzą drzewa (m.in. flaszowce o zgrubiałych, gromadzących wodę, pniach), między którymi występują kolczaste krzewy i naziemne bromelie oraz kaktusy i wilczomlecze; na drzewach liczne epifityczne storczyki; stąd pochodzi maniok kauczukodajny dostarczający kauczuku ceara.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia