baraniec
 
Encyklopedia PWN
baraniec, muton,
geol. podłużny pagórek podłoża skalnego (wysokość od kilkunastu cm do kilkudziesięciu m, długość — kilkaset m), o powierzchni wygładzonej i zaokrąglonej przez lodowiec;
b. występują (najczęściej gromadnie) na obszarach dziś i dawniej zlodowaconych, np. w Finlandii, południowej Szwecji, w Tatrach.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia