Rabon Izrael
 
Encyklopedia
Rabon Izrael, właśc. I. Rubin, ur. 1900, k. Radomia, zm. 1941, prawdopodobnie Ponary k. Wilna,
żyd. poeta, prozaik, eseista i krytyk lit., tworzący w języku jidysz;
pochodził z okolic Radomia, od 1902 w Łodzi, zał. czasopismo lit. „Os”; od 1939 w Wilnie; autor groteskowo-katastroficznych wierszy, bogatych w elementy czarnego humoru, m.in. zbiory: Untern plojt fun der welt [‘pod płotem świata’] (1928), Groer friling [‘szara wiosna’] (1933), Lider [‘wiersze’] (1937); w powieści Ulica (1928, wyd. pol. 1991) podjął problem alienacji jednostek i grup społ.; ponadto nie ukończona powieść z życia w ubogiej dzielnicy Łodzi — Bałuty (1934); także autor popularnych powieści brukowych; tłumaczył na jidysz utwory m.in.: J. Cocteau, J. Kasprowicza, R.M. Rilkego, P. Valéry’ego, F. Villona, S. Zweiga.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia


E-BOOK na DZIEŃ JĘZYKA OJCZYSTEGO

Poprawnej polszczyzny warto uczyć się przez całe życie!
Poznaj odpowiedzi językoznawców na najczęściej zadawane pytania.

18 najczęściej zadawanych pytań w internetowej poradni językowej PWN

Wyślij
Dzień Języka Ojczystego – pobierz darmowy e-book!