Helska, Mierzeja
 
Encyklopedia
Helska, Mierzeja, Hel,
północno-zachodnia część Pobrzeża Gdańskiego;
piaszczysty półwysep w kształcie kosy nad Morzem Bałtyckim, ciągnie się od Kępy Swarzewskiej w kierunku południowo-wschodnim ku środkowi Zatoce Gdańskiej; oddziela Zatokę Pucką od otwartego morza; długość 34 km, szerokość od około 100 m (najwęższe miejsce między Chałupami a Kuźnicą) do 3 km (na cyplu); Mierzeja Helska powstała w wyniku działania fal morskich i wiatrów; wydmy (zalesione) osiągają wysokość od kilku metrów w rejonie Chałup do 23,2 m między Juratą a Helem; linia brzegowa od strony otwartego morza wyrównana, z piękną plażą, od strony Zatoki Puckiej — liczne niewielkie zatoczki; Mierzeja Helska jest stale niszczona przez fale sztormowe, wymaga ochrony i zabezpieczeń technicznych; wybudowanie we Władysławowie portu, a głównie osłaniającego go falochronu przerwało naturalny proces przenoszenia materiału piaszczystego w kierunku Mierzei Helskiej, a zwłaszcza w najwęższym odcinku (ciągłe niebezpieczeństwo przerwania mierzei); wzdłuż półwyspu prowadzi linia kolejowa; 2 latarnie morskie (na cyplu i w Jastarni); atrakcyjny teren letniskowy; kąpieliska: Hel, Jastarnia (także uzdrowisko), Jurata, Kuźnica, Chałupy; Mierzeja Helska wchodzi w skład Nadmorskiego Parku Krajobrazowego; miasta: Hel, Jastarnia, Władysławowo (u nasady).
Historia. 1 IX–2 X 1939 załoga helskiego rejonu umocnionego (łącznie 2,8 tysiąca żołnierzy) pod dowództwem komandora W. Steyera odpierała ataki wojsk niemieckich z lądu, morza i powietrza, skutecznie broniąc bazy okrętów wojennych; Mierzeja Helska była jednym z ostatnich bastionów walki z niemieckim najeźdźcą 1939; 1945 Mierzei Helskiej broniło silne zgrupowanie wojsk niemieckich (około 50 tysięcy żołnierzy), 9 V 1945 garnizon niemiecki skapitulował.
Ilustracje
Mierzeja Helska
Hel, ostrzał,
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia