Hashimoto Gahō
 
Encyklopedia PWN
Hashimoto
[haśimoto]
Gahō, ur. 1835, zm. 1908,
japoński malarz;
studiował w szkole Kanō; 1859 otrzymał zgodę na otwarcie własnej szkoły malarskiej; w latach 80. XIX w. wspólnie z E. Fenollosą i T. Okakurą prowadził ożywioną działalność, zmierzającą do przywrócenia właściwej pozycji tradycyjnej sztuce japońskiej i chronienia jej przed zalewem modnej wówczas tzw. westernizacji; od 1889 profesor nowo otwartej Szkoły Sztuk Pięknych w Tokio; 1890 powołany na dwór cesarski, gdzie był czł. Kom. Sztuki Domu Cesarskiego; 1898 był jednym z założycieli japońskiej Akad. Sztuk; uważany za ostatniego wielkiego przedstawiciela szkoły Kanō, a zarazem promotora ruchu odnowienia tradycyjnego malarstwa japońskiego; do swojej twórczości wprowadził elementy malarstwa zachodniego — perspektywę i światłocień; malował przeważnie krajobrazy i sceny rodzajowe.
Przeglądaj encyklopedię
Przeglądaj tabele i zestawienia
Przeglądaj ilustracje i multimedia